Navanath Bhaktisaar · English Transliteration
ADHYAYA 12 — DVAADASHODHYAYA
Transliteration only (no Devanagari) →
Sing along on YouTube ↗ — offered with gratitude to the singers.
This chapter takes up the thread of Jalandharnath's life from his encounter with the Fire-god, Jalandhar rejects all worldly pleasures, desiring only that his mortal life leave an eternal spiritual legacy. Deeply moved, Agni carries the boy on his shoulder to Badrikashrama and entrusts him to the sage Dattatreya for twelve years. Under Dattatreya's guidance, Jalandhar masters the entire Nath repository of divine weapons, alchemy, and absolute cosmic knowledge. At the end of this period, following another twelve years of severe penance, Lord Shiva manifests to reveal a divine secret regarding the hidden incarnation of Prabuddha Narayan within the ear of a fierce celestial elephant on Mount Himadri. Journeying to the mountain, Jalandhar uses mystical weapons to soothe the massive beast and calls forth the hidden youth, naming him Karnakanifa. Jalandhar initiates Kanifa into the Nath lineage, intentionally withholding only the most volatile mantras to guard against abuse. When the thirty-three crore deities manifest but refuse to bless Kanifa due to his lack of prior penance, Jalandhar unleashes specialized illusory weapons that leave the gods hanging helplessly from the trees. Humbled by this display of power and deeply touched by Kanifa’s subsequent act of devotion in releasing them, the entire pantheon grants their ultimate blessings and pledges full support to the Nath mission
Invocation
श्रीगणेशाय नमः । श्रीगुरुभ्यो नमः । श्रीपांडुरंगाय नमः । श्रीकुलदेवतायै नमः । श्रीमातापितृभ्यां नमः ।
Shri Ganeshaaya Namah | Shri Gurubhyo Namah | Shri Paandurangaaya Namah | Shri Kuladevataayai Namah | Shri Maataa pitribhyaam Namah |
Ovee 1
जयजयाजी भगवंता । पाळक नरहरीच्या सुता । नरहरीरुपा कंदर्पताता । अवतार अनंत मिरविशी ॥
Jaya jaya ji bhagavantaa | Paalaka Narahareechyaa sutaa | Naraharee-rupaa kandarpa-taataa | Avataara ananta miravishee ||
Ovee 2
तरी आता पुढें ग्रंथ । बोलवीं बरवे रसभरित । मागिले अध्यायीं मच्छिंद्रनाथ । स्त्रीराज्यांत पै गेला ॥
Taree aataa pudhe granthu | Bolavee barave rasa-bharitu | Maagile adhyaayee Machchindra-Naatha | Stree-raajyaanta pai gelaa ||
Ovee 3
उपरी जालिंदराचा जन्म । यज्ञकुंडीं उत्तमोत्तम । उपरी पश्चात्तापेकरुन । पर्वतदरींत निघाला ॥
Uparee Jaalindaraachaa janmu | Yajnyakundee uttamottamu | Uparee pashchaattaap-e-karunu | Parvata-dareenta nighaalaa ||
Ovee 4
तेथें प्रगटूनि ज्वाळामाळी । तो परम स्नेहाचे नव्हाळीं । अंकी घेऊनि त्या काळीं । जन्मकथा सांगितली ॥
Tethe pragatuuni Jvaalaamaalee | Toh parama snehaache navhaalee | Ankee ghevuni tyaa kaalee | Janma-kathaa saangitalee ||
Ovee 5
आहे इतुकी कथा श्रोतीं । पूर्वाध्यायीं संपली होती । आतां पुढें अवधानाप्रती । श्रवणार्थी मिरवावें ॥
Aahe itukee kathaa shrotee | Poorva-adhyaayee sampalee hotee | Aataa pudhe avadhaanaa-pratee | Shravanaarthee miravaave ||
Ovee 6
असो महाराजा द्विमूर्धनी । सकळ जन्माची कथा सांगोनी । उपरी बोले कामना मनीं । कोणती बाळा ती सांग ॥
Aso Mahaaraajaa Dvimoordhanee | Sakala janmaachee kathaa saangonee | Uparee bole kaamanaa manee | Konatee baalaa tee saangu ||
Ovee 7
येरु म्हणे जी महाराज । कामनाविरहित मन माझें । आहे परी हितार्थ गुज । सकळ जाणसी तूं ताता ॥
Yeru mhane jee Mahaaraaju | Kaamanaa-virahita mana maajhe | Aahe paree hitaartha guju | Sakala jaanasee too taataa ||
Ovee 8
या नरदेहाची झाली प्राप्ती । तरी सार्थक ओपीं माझें हातीं । नाही तरी आले तैसे जाती । ऐसें न करी महाराजा ॥
Yaa nara-dehaachee jhaalee praaptee | Taree saarthaka opee maajhe haatee | Naahee taree aale taise jaatee | Aise na karee Mahaaraajaa ||
Ovee 9
जैसा उदककुंभ साचार येथें । तो मळ उसके जेथें तेथें । परी तयाचा विस्तार महीतें । कांहीं एक मिरवेना ॥
Jaisaa udaka-kumbha saachaara yethe | Toh mala usake jethe tethe | Paree tayaachaa vistaara maheete | Kaanhee eka miravenaa ||
Ovee 10
तरी व्यर्थ जन्मूनि मरण । कीं लोहकाराचे भाते भरुन । कीं भाडाईत ग्रंथिक रचून । व्यर्थ शीण वृषभातें ॥
Taree vyartha janmuuni maranu | Kee loha-kaaraache bhaate bharunu | Kee bhaadaaeeta granthika rachuunu | Vyartha sheena vrishabhaate ||
Ovee 11
तरी आतां ऐक ताता । मिरवेल ऐशा पूर्ण वार्ता । तिहीं भुवनांमाजी सत्ता । चिरंजीवित्व संपादीं ॥
Taree aataa aika taataa | Miravela aishaa poorna vaartaa | Tihee bhuvanaammaajee sattaa | Chiranjeevitva sampaadee ||
Ovee 12
लोक म्हणती जालिंदर झाला । परी मेला नाहीं ऐकिला । ऐसें न करुनियां देहाला । जगीं मिरवी हे ताता ॥
Loka mhanatee Jaalindara jhaalaa | Paree melaa naahee aikilaa | Aise na karuniyaa dehaalaa | Jagee miravee hey taataa ||
Ovee 13
ऐसें ऐकूनियां ज्वलन । मौळी तुकावोनि डोलवी मान । म्हणे बाळाचे धन्य ज्ञान । वयासमान नसे कीं ॥
Aise aikuuniyaa jvalanu | Maulee tukaavoni dolavee maanu | Mhane baalaache dhanya jnyaanu | Vayaa-samaana nase kee ||
Ovee 14
मग त्वरें तो द्विमूर्धनी । जालिंदरासी स्कंधीं वाहोनी । अनसूयानंदनस्थानी । त्वरें जाऊनि पोहोंचला ॥
Maga tvare toh Dvimoordhanee | Jaalindaraasee skandhee vaahonee | Anasooyaa-nandana-sthaanee | Tvare jaauuni pohonchalaa ||
Ovee 15
तव त्या महाराज अत्रिनंदनास । अग्नीसी पाहोनि झाला हर्ष । मग पुढें होऊनि हव्यवाहनास । आलिंगिलें सुप्रेमें ॥
Tava tyaa Mahaaraaja Atri-nandanaasu | Agneesee paahoni jhaalaa harshu | Maga pudhe houuni Havya-vaahanaasu | Aalingile supremey ||
Ovee 16
म्हणे महाराजा मम दैवता । तेजःपुंज जेवी सविता । कवण कामना वेधूनि चित्ता । येथें आलासी महाराजा ॥
Mhane Mahaaraajaa mama daivataa | Tejah-punja jevee Savitaa | Kavana kaamanaa vedhuuni chittaa | Yethe aalaasee Mahaaraajaa ||
Ovee 17
मज आळशियावरी ओघ । ओघिला गंगोदकीं चांग । कीं क्षुधिता धेनु लागूनि माग । पयःपान करवीतसे ॥
Maja aalashiyaa-varee oghu | Oghilaa Gangodakee chaangu | Kee kshudhitaa dhenu laaguuni maagu | Payah-paana karaveetase ||
Ovee 18
कीं तमाचें होता वेष्टण । अर्क दिवटा आला होऊन । कीं मृत्युसमयीं पीयूषपान । पीयूषचि करवी आग्रहें ॥
Kee tamaache hotaa veshtanu | Arka divataa aalaa houunu | Kee mrityu-samayee peeyoosha-paanu | Peeyooshachi karavee aagrahe ||
Ovee 19
तेवीं येथें झाली परी । गंगा ओघिली आळशावरी । मग बैसूनि निकट शेजारीं । वर्तमान पुसतसे ॥
Tevee yethe jhaalee paree | Gangaa oghilee aalashaavaree | Maga baisuuni nikata shejaaree | Vartamaana pusatase ||
Ovee 20
परी महाराजा द्विमूर्धन । हा कोणाचा आहे नंदन । येरी म्हणे पंवबाण । शिवदेहीचा हा असे ॥
Paree Mahaaraajaa Dvimoordhanu | Haa konaachaa aahe nandanu | Yeree mhane panchabaanu (pavabaanu) | Shiva-deheechaa haa ase ||
Ovee 21
कीं शिवदेहीचा काम श्रेष्ठ । म्यां दाहिला हें बोलती स्पष्ट । परी जठरीं रक्षिला होता वरिष्ठ । आजपर्यंत महाराजा ॥
Kee Shiva-deheechaa kaama shreshthu | Myaa daahilaa hey bolatee spashtu | Paree jatharee rakshilaa hotaa varishthu | Aaja-paryanta Mahaaraajaa ||
Ovee 22
मग बृहद्रव्याच्या यज्ञकुंडांत । प्रगट केलें या देहातें । तस्मात् महाराजा तुमचा सुत । तूंचि आतां संगोपीं ॥
Maga Brihadravyaachyaa yajnya-kundaantu | Pragata kele yaa dehaate | Tasmaatu Mahaaraajaa tumachaa sutu | Toonchi aataa sangopee ||
Ovee 23
तरी यातें अनुग्रह देऊनी । जगीं मिरवीं सनाथपणीं । हा चिरंजीव असो शिवकामनीं । मृत्यु कदा न पावो ॥
Taree yaate anugraha deuunee | Jagee miravee sanaathapanee | Haa chiranjeeva aso Shiva-kaamanee | Mrityu kadaa na paavo ||
Ovee 24
प्रमथ दशकर रेत वहिला । मम जठरीं त्यावरी जन्मला । तस्मात् श्रेष्ठ उभयपक्षांला । चिरंजीव असो हा ॥
Pramatha dashakara reta vahilaa | Mama jatharee tyaa-varee janmalaa | Tasmaatu shreshtha ubhaya-pakshaalaa | Chiranjeeva aso haa ||
Ovee 25
जैसा लाभल्या रस पीयुष । उपरी संजीवनी साह्य त्यास । मग तो निर्भय यमसदनास । यमापाशीं मिरवेळ ॥
Jaisaa laabhalyaa rasa peeyushu | Uparee Sanjeevanee saahya tyaasu | Maga toh nirmaya (nirbhaya) yama-sadanaasu | Yamaapaashee miravelu ||
Ovee 26
कीं घृतशर्करेची पडतां मिठी । नको कोण म्हणेल या कडवटीं । का चंद्रअर्काची झाली भेटी । उजेड कांहीं दिसेना ॥
Kee ghrita-sharkarechee padataa mithee | Nako kona mhanela yaa kadavatee | Kaa chandra-arkaachee jhaalee bhetee | Ujeda kaanhee disenaa ||
Ovee 27
तेवीं शिवकाम माझें जठर । ऐक्य झालिया श्रेष्ठाकार । त्यांत नारायण नव साचार । अंतरिक्ष संचरला ॥
Tevee Shiva-kaama maajhe jatharu | Aikya jhaaliyaa shreshthaa-kaaru | Tyaata Naaraayana nava saachaaru | Antariksha sancharalaa ||
Ovee 28
याही उपरांतिक ऐका परी । मौंजी विराजल्या स्वामीकरीं । मग तें माहात्म्य कवणापरी । जगामाजी काय वर्णावें ॥
Yaahee uparaantika aikaa paree | Maunjee viraajalyaa svaamee karee | Maga tey maahaatmya kavanaaparee | Jagaa-maajee kaaya varnaave ||
Ovee 29
आधीं सुवर्ण सोवळा दासी । त्यावरी सुगलें हेमकर्णी । जडित नवरत्न सुढाळ कोंदणीं । तें कोण लेऊं म्हणेना ॥
Aadhee suvarna sovalaa raashee | Tyaa-varee sugale hemakarnee | Jadita navaratna sudhaala kondanee | Tey kona leoo mhanenaa ||
Ovee 30
कीं आधींच सुगंध मलयागर । मृदमद झाला असे त्यावर । त्यावरी शृंगारुनि सुंदर । कोण उटी घेईना ॥
Kee aadheencha sugandha malayaa-garu | Mrida-mada jhaalaa ase tyaavaru | Tyaa-varee shringaaruni sundaru | Kona utee ghaeenaa ||
Ovee 31
तस्मात् ऐशा झाल्या गोष्टी । वरदकरीं तव गा तपोजेठी । मग जालिंदर महीपाठीं । कीर्तिसूर्य मिरवेल ॥
Tasmaatu aishaa jhaalyaa goshtee | Varada karee tava gaa tapojethee | Maga Jaalindara mahee-paathee | Keerti-soorya miravelu ||
Ovee 32
परी ते पावकी रसाळ वचन । वर्षते अमृतवन । तेणें चातकमन । तुष्ट झालें शरीरीं ॥
Paree tey Paavakee rasaala vachanu | Varshate amrita-vanu | Tene chaataka-manu | Tushta jhaale shareeree ||
Ovee 33
मग म्हणे जी महाराजा । पुरवीन आतांचि काम तुझा । परी द्वादश वर्ष विजयध्वजा । मजपाशीं ठेवीं हा ॥
Maga mhane jee Mahaaraajaa | Puraveena aataanchi kaama tujhaa | Paree dvaadasha varsha vijaya-dhvajaa | Majapaashee thevee haa ||
Ovee 34
अवश्य म्हणूनि ज्वाळमौळी । म्हणे रक्षणें आपणांजवळी । परी मज देखतां हस्त मौळीं । वरदकरणी मिरवावा ॥
Avashya mhanuuni Jvaala-maulee | Mhane rakshane aapanaan-javalee | Paree maja dekhataa hasta maulee | Varada karanee miravaavaa ||
Ovee 35
मग तो सुपात्र अत्रिनंदन । अंकीं घेत जालिंदर रत्न । सकळ कळांतें सांगून । विकल्पाते नुरवीतसे ॥
Maga toh supaatra Atri-nandanu | Ankee gheta Jaalindara ratnu | Sakala kalaante saanguunu | Vikalpaate nuraveetase ||
Ovee 36
पहा हो कृपेची सदट नव्हाळी । वरदहस्त स्पर्शितां मौळीं । कर्णी ओपितां मंत्रावळी । अज्ञान काजळी फिटतसे ॥
Pahaa ho kripechee sadata navhaalee | Varada-hasta sparshitaa maulee | Karnee opitaa mantraavalee | Ajnyaana-kaajalee phitatase ||
Ovee 37
परी मंत्राक्षर अंबुदाकार । पूर्ण संचरता कर्ण पात्र । मग ती मही पिकें विचित्र । ब्रह्मपणें मिरवली ॥
Paree mantraa-kshara ambudaa-kaaru | Poorna sancharataa karna paatru | Maga tee mahee pike vichitru | Brahma-pane miravalee ||
Ovee 38
मग तातचि तात अनुपम । चराचरादि स्थावर जंगम । एकरुपी सनातन । ब्रह्मप्राप्ती मिरवली ॥
Maga taatachi taata anupamu | Charaachara-aadi sthaavara jangamu | Ekarupee sanaatanu | Brahma-praaptee miravalee ||
Ovee 39
ऐसा झालिया स्वतंत्र विचार । मग करुनि दत्तासी नमस्कार । महाराज तो वैश्वानर । अदृश्यपणें मिरवला ॥
Aisaa jhaaliyaa svatantra vichaaru | Maga karuni Dattaasee namaskaaru | Mahaaraaja toh Vaishvaanaru | Adrishya-pane miravalaa ||
Ovee 40
मग दत्तात्रेय आणि जालिंदर । विराजले पर्वतगिरीदर । मग प्रेमें अभ्यासीं चमत्कार । दृश्यादृश्य कळतील ॥
Maga Dattaatreya aani Jaalindaru | Viraajale parvata-gireedaru | Maga preme abhyaasee chamatkaaru | Drishya-adrishya kalateelu ||
Ovee 41
मग सवें घेऊनि जालिंदरासी । नित्य गमन करी महींसी । स्नान करुनि भागीरथीसी । विश्वेश्वरासी नमिताती ॥
Maga save ghevuni Jaalindaraasee | Nitya gamana karee maheensee | Snaana karuni Bhaagee-ratheesee | Vishveshvaraasee namitaatee ||
Ovee 42
तेथूनि भोजन पांचाळेश्वरी । भिक्षा मागावी कोल्हापुरीं । निद्रा जयाची मातापुरीं । माहूरगड म्हणविताती ॥
Tethuuni bhojana Paanchaaleshvaree | Bhikshaa maagaavee Kolhaapuree | Nidraa jayaachee Maataapuree | Maahoora-gada mhanavitaatee ||
Ovee 43
असो ऐसे द्वादश वरुषांत । नाना अस्त्रांसही घेत । प्रवीण करी बाळा समर्थ । विद्याभांडार भरुनिया ॥
Aso aise dvaadasha varushaantu | Naanaa astraansahee ghetu | Praveena karee baalaa samarthu | Vidyaa-bhaandaara bharuniyaa ||
Ovee 44
जालिंदराचें दास्य पाहून । घडिघडि आल्हाद पावे मन । सकळ विद्येचें रत्न । तयालागीं भूषणातें ॥
Jaalindaraache daasya paahuunu | Ghadighadi aalhaada paave manu | Sakala vidyeche ratnu | Tayaa-laagee bhooshanaate ||
Ovee 45
वातास्त्रादि जलदास्त्र । अग्न्यस्त्र धूमास्त्र । वाताकर्षणे कामास्त्र । पर्वतास्त्र निवेदिलें ॥
Vaata-astra-aadi Jalada-astru | Agnyastra Dhooma-astru | Vaata-akarshane Kaamaa-astru | Parvata-astra nivedile ||
Ovee 46
वज्रास्त्र आणि वासवशक्ती । नागास्त्र प्राणाहुती । खगेंद्रास्त्र प्रतापशक्ती । मोहनास्त्र सांगितले ॥
Vajra-astra aani Vaasava-Shaktee | Naaga-astra praana-ahutee | Khagendra-astra prataapa-shaktee | Mohana-astra saangitale ||
Ovee 47
निर्वाणास्त्रादि संजीवनी । रुद्रास्त्र आणि प्रळयाग्नीं । विरक्तास्त्र कामासनीं । मोहनास्त्र सांगितलें ॥
Nirvaana-astra-aadi Sanjeevanee | Rudra-astra aani pralaya-agnee | Virakta-astra kaama-asanee | Mohana-astra saangitale ||
Ovee 48
दानवास्त्र देवास्त्र पूर्णतपु। काळास्त्र मिरवती यमादि दसु । स्तवनास्त्रगती उत्तम । जिंकूं शके ब्रह्मांड ॥
Daanava-astra Deva-astra poornatapu | Kaala-astra miravatee yama-adi dasu | Stavana-astra-gatee uttamu | Jinkoo shake Brahma-andu ||
Ovee 49
कार्तिकास्त्र ब्रह्मास्त्र । विभक्तास्त्र जारणास्त्र । शापास्त्र आणि मरणास्त्र । शरास्त्रही शिकविलें पैं ॥
Kaartika-astra Brahma-astru | Vibhakta-astra Jaarana-astru | Shaapa-astra aani Marana-astru | Shara-astra-hee shikavile pai ||
Ovee 50
ऐसा द्वादश वर्षांत । सकळास्त्रीं प्रवीण केला नाथ । आयुष्य भविष्य गमनार्थ । सकळ विद्या निरुपिल्या ॥
Aisaa dvaadasha varshaantu | Sakala-astree praveena kelaa Naathu | Aayushya bhavishya gamana-arthu | Sakala vidyaa nirupilyaa ||
Ovee 51
रसायनादि किमयागार । वेदव्याकरणादि निपुणशास्त्र । नाटकें संगीतसार जें स्वर । गंधर्वातें लाजवी ॥
Rasaayana-aadi kimayaa-gaaru | Veda-vyaakarana-aadi nipuna shaastru | Naatake sangeeta-saara je svaru | Gandharvaate laajavee ||
Ovee 52
ज्योतिष सायक शरसंधान । कोकशास्त्रीं झाला प्रवीण । कामुक दंडगुण ओढण । शास्त्राधारे पैं केला ॥
Jyotisha saayaka shara-sandhaanu | Koka-Shaastree jhaalaa praveenu | Kaamuka danda-guna odhanu | Shaastra-adhaare pai kelaa ||
Ovee 53
जलतरणादि चातुर्यकविता । वैदिकी रत्नलक्षणसहिता । ब्रह्मज्ञानादि निपुण अर्था । बोले तैसा चालतसे ॥
Jala-tarana-aadi chaaturya-kavitaa | Vaidikee ratna-lakshana-sahitaa | Brahma-jnyaana-aadi nipuna arthaa | Bole taisaa chaalatase ||
Ovee 54
ऐसी सकळ कळाकुसरी । सद्विद्येचा पूर्ण भांडारी । करुनि निका परीक्षेपरी । जगामाजी मिरविला ॥
Aisee sakala kalaakusaree | Sadvidyechaa poorna bhaandaaree | Karuni nikaa pareeksheparee | Jagaam-maajee miravilaa ||
Ovee 55
यावरी झालीया पूर्ण । पुढें दैवतें आराधून । वर ओपावयाकारणें । जालिंदरा उतरलीं ॥
Yaaparee jhaaleeyaa poornu | Pudhe daivate aaraadhuunu | Vara-opaavayaa-kaarane | Jaalindaraa utaralee ||
Ovee 56
मग तो स्तवूनि वैश्वानर । पुढें केला तयाचा कुमर । प्रत्यक्ष होतां जालिंदर । सद्विद्येसी दाविलें ॥
Maga toh stavuuni Vaishvaanaru | Pudhe kelaa tayaachaa kumaru | Pratyaksha hotaa Jaalindaru | Sadvidyesee daavile ||
Ovee 57
पाहूनि विद्या अपाररत्न । मान तुकावी द्विमूर्धन । धन्य धन्य हा अत्रिनंदन । वारंवार म्हणतसे ॥
Paahuuni vidyaa apaara ratnu | Maana tukaavee Dvimoordhanu | Dhanya dhanya haa Atri-nandanu | Vaaram-vaara mhanatase ||
Ovee 58
यापरता अत्रिसुतु । म्हणे महाराजा ऐक मात । पूर्णपणीं जालिंदरनाथ । सद्विद्येश पैं झाला ॥
Yaaparataa Atri-sutu | Mhane Mahaaraajaa aika maatu | Poorna-panee Jaalindara-naathu | Sadvidyesha pai jhaalaa ||
Ovee 59
झाला परी ऐक वचन । एक उरलें आराधन । दैवत करुनि द्यावें प्रसन्न । वरालागीं महाराजा ॥
Jhaalaa paree aika vachanu | Eka urale aaraadhanu | Daivata karuni dyaave prasannu | Varaa-laagee Mahaaraajaa ||
Ovee 60
तरी सकळ दैवतांसी । नेऊनि भेटवीं जालिंदरासी । बोल स्वीकारुनि पूर्ण तयासी । बैसवावें महाराजा ॥
Taree sakala daivataansee | Neuuni bhetavee Jaalindaraasee | Bola sveekaaruni poorna tayaasee | Baisavaave Mahaaraajaa ||
Ovee 61
मग अवश्य म्हणूनि वैश्वानर । स्कंधीं वाहिला जालिंदर । भुवनत्रयीं समग्र । फिरोनि ओळखी दैवतें ॥
Maga avashya mhanuuni Vaishvaanaru | Skandhee vaahilaa Jaalindaru | Bhuvana-trayee samagru | Phironi olakhee daivate ||
Ovee 62
असो ती स्थानें दैवतें नामें । सांगतां वैखरी सुमध्यमे । तरी दुबार कथा ग्रंथमाहात्म्यें । पडत आहे महाराजा ॥
Aso tee sthaane daivate naame | Saangataa vaikharee sumadhyase | Taree dubaara kathaa grantha-maahaatmye | Padata aahe Mahaaraajaa ||
Ovee 63
पूर्वीं मच्छिंद्राचे कारणीं । निरोपिली स्थानें दैवतें नामीं । नागपत्रें अश्वत्थधामीं । सूर्यकुंड उपदेशिले ॥
Poorvee Machchindraache kaaranee | Niropilee sthaane daivate naamee | Naagapatre Ashvattha-dhaamee | Soorya-kunda upadeshile ||
Ovee 64
जें जें मच्छिंद्रें केले संधान । सकळ दैवतें प्रसन्न । तें तें दाविलें द्विमूर्धनें । वरालागीं ओपिलें ॥
Je je Machchindre kele sandhaanu | Sakala daivate prasannu | Tey tey daavile Dvimoordhane | Varaa laagee opile ||
Ovee 65
बावन्नवीरादि जळदेवता । पाताळभुवनीस्वनाथा । तितुक्यासी करुनि प्रणिपाता । वरालागीं ओपिलेंसें ॥
Baavanna-veeraadi jala-devataa | Paataala-bhuvanee-svanaathaa | Titukyaasee karuni pranipaataa | Varaa-laagee opilense ||
Ovee 66
परी दैवतें वर देऊनि त्यासी । सांगातीं झाली पूर्ण तपासी । तेणें पावेल सकळ सिद्धींसी । ऐसें सकळ वदलेती ॥
Paree daivate vara deuni tyaasee | Saangaatee jhaalee poorna tapaasee | Tene paavela sakala siddheesee | Aise sakala vadaletee ||
Ovee 67
तें ऐकूनि द्विमूर्धन । पाहता झाला बद्रिकावन । तेथें द्वादश वर्षेंनेम करुन । तपालागीं बैसला ॥
Tey aikuuni Dvimoordhanu | Paahataa jhaalaa Badrikaavanu | Tethe dvaadasha-varshen-nema karunu | Tapaa-laagee baisalaa ||
Ovee 68
लोहकंटकी चरणांगुष्ठ । वातग्रहणीं आहार पुष्ट । मुखीं रामनामपाठ । ब्रह्मीं दृष्टीं निर्मिलीसे ॥
Loha-kantakee charana-angushthu | Vaata-grahanee aahaara pushtu | Mukhee Raama-naama-paathu | Brahmee drishtee nirmileese ||
Ovee 69
तंव ते आचाट तया पाहून । दैवतें तुकविती झाली मान । आपुलाले वाहनी आरोहण । करुनि आलीं तया ठाया ॥
Tava tey aachaata taya paahuunu | Daivate tukavitee jhaalee maanu | Aapulaale vaahanee aarohanu | Karuni aalee tayaa thaayaa ||
Ovee 70
ब्रह्मा विष्णु महेश्वर । आणिक दैवतें आली अपार । तपशांती करुनि साचार । स्थानीं गेली आपुलाल्या ॥
Brahmaa Vishnu Maheshvaru | Aanika daivate aalee apaaru | Tapa shaantee karuni saachaaru | Sthaanee gelee aapulaalyaa ||
Ovee 71
बद्रिकाश्रमीं बद्रिनाथ । तेणें उभयतां सुतां । आपुल्याजवळीं त्रिरात्र । ठेवूनियां घेतलेसे ॥
Badrikaa-Ashramee Badrinaathu | Tene ubhayataa sutaa | Aapulyaajavalee triraatru | Thevuuniyaa ghetalese ||
Ovee 72
ठेविलें परी भविष्य कथून । सांगता झाला पंचानन । सत्यलोकातें ब्रह्मभुवन । तेथें वर्तले विपरीत ॥
Thevile paree bhavishya kathuunu | Saangataa jhaalaa Panchaananu | Satya-lokaate Brahma-bhuvanu | Tethe vartale vipareetu ||
Ovee 73
म्हणाल तें कोणत्या रीतीं । ब्रह्मतनया सरस्वती । द्वादशवर्षें दिव्यमूर्ती । रेखिलीसे शृंगारीं ॥
Mhanaala tey konatyaa reetee | Brahma-tanayaa Sarasvatee | Dvaadasha varshe divyamoortee | Rekhileese shringaaree ||
Ovee 74
जिचे मुख पाहतां भद्र । रेखला वाटे पूर्णचंद्र । केश कुरळ आकाश मंद । वेष्टित वाटे पाहतां कीं ॥
Jiche mukha paahataa bhadru | Rekhalaa vaate poorna chandru | Kesha kurala aakaasha mandu | Veshtita vaate paahataa kee ||
Ovee 75
यापरी पूर्व आणिक युवती । शृंगार रेखिला हेममुक्ती । तें मुक्त न वाटे नक्षत्रपातीं । शृंगारातें मिरवलें ॥
Yaaparee poorva aanika yuvatee | Shringaara rekhilaa hema muktee | Tey mukta na vaate nakshatra-paatee | Shringaaraate miravale ||
Ovee 76
अपार रत्नीं आगळा । स्कंद वेष्टित बहु रसाळा । तिहीं भुवनीं रत्नकीळा । नक्षत्रासम मिरवली ॥
Apaara ratnee aagalaa | Skanda veshtita bahu rasaalaa | Tihee bhuvanee ratnakeelaa | Nakshatraa-sama miravalee ||
Ovee 77
कंचुकीवेष्टन दाट करुनी । त्यात कंदुकासमान इंदुतरणी । कुच विराजती हृदयस्थानीं । चीर पदरातें मिरवें पै ॥
Kanchukee-veshtana daata karunee | Tyaata kandukaa-samaana indutaranee | Kucha viraajatee hridaya-sthaanee | Cheera padaraate mirave pai ||
Ovee 78
हरिकटीते कटाकृती । जानु कर्दळीस्तंभनीतीं । सरळ पोटर्या चरणस्थिती । गजगामिनी मिरवते ॥
Harikateete kataakritee | Jaanu kardalee-stambha-neetee | Sarala potaryaa charanasthitee | Gaja-gaaminee miravate ||
Ovee 79
ऐसी तनया पाहतां दृष्टी । तों काम उदेला सहज पोटीं । मग विधि नोहे तो अवधी । परमेष्टी कुबुद्धितें संचरला ॥
Aisee tanayaa paahataa drishtee | Toh kaama udelaa sahaja potee | Maga vidhi nohe toh avadhee | Parameshtee kubuddhite-sancharalaa ||
Ovee 80
तो कामबळें उन्मत्त । कुमारीमागे लागत । धावतां धावतां वीर्यपात । झाला विधीचा वेधवां ॥
Toh kaama-bale unmattu | Kumaaree-maage laagatu | Dhaavataa dhaavataa veerya-paatu | Jhaalaa vidheechaa vedhavaa ||
Ovee 81
वातचक्र सबळ नेट । बुंद पावला महीपाट । परी हिमाद्रीचे वनीं अचाट । दिग्गज एक निजलासे ॥
Vaata-chakra sabala netu | Bunda paavalaa maheepaatu | Paree Himaadreeche vanee achaatu | Diggaja eka nijalaase ||
Ovee 82
निजला परी कर्णरंध्रांत । येऊनि पडिले बिंदुरेत । त्या रेतातें जीव व्यक्त । प्रबद्ध नारायण संचरला ॥
Nijalaa paree karna-randhraantu | Yeuuni padile binduretu | Tyaa retaate jeeva vyaktu | Prabaddha Naaraayana sancharalaa ||
Ovee 83
परी त्यातें लोटले बहुत दिन । झालें चतुरावृत्ती युगप्रमाण । द्विजालागी नाहीं मरण । चिरंजीव असती ते ॥
Paree tyaate lotale bahuta dinu | Jhaale chaturaa-vrittee yuga-pramaanu | Dvijaa-laagee naahee maranu | Chiranjeeva asatee tey ||
Ovee 84
अष्टदिशीं अष्ट दिग्गज । महादीप्त ते महाराज । त्यांतील एक हो तेजःपुंज । निजला आहे महाराजा ॥
Ashta-dishee ashta diggaju | Mahaadeepta tey Mahaaraaju | Tyaanteela eka ho tejah-punju | Nijalaa aahe Mahaaraajaa ||
Ovee 85
प्रबुद्ध नारायण विख्यात । अवतारदीक्षा देहस्थित । त्या दिग्गजाच्या कर्णविवरांत । सुशोभित आहे कीं ॥
Prabuddha Naaraayana vikhyaatu | Avataara deekshaa dehasthitu | Tyaa diggajaachyaa karna-vivaraantu | Sushobhita aahe kee ||
Ovee 86
बालतनु बालार्काकिरणीं । हरी ते पहावे निजनयनीं । तो जालिंदरें शिष्य करोनि । महीलागीं मिरवावा ॥
Baalatanu baalaarka-kiranee | Haree tey pahaave nijanayanee | Toh Jaalindare shishya karoni | Mahee-laagee miravaavaa ||
Ovee 87
कर्णोदय त्याचा झाला । म्हणोनि कानिफा नाम त्याला । ऐसें ऐकोनि शिववचनाला । वैश्वानर बोलतसे ॥
Karna-udaya tyaachaa jhaalaa | Mhanoni Kaaniphaa naama tyaalaa | Aise aikoni Shiva-vachanaalaa | Vaishvaanara bolatase ||
Ovee 88
म्हणे महाराजा फार बरवें । आपण वदला तितकें अपूर्व । परी गज केवीं विदारावा । आम्हांलागीं दाखवा ॥
Mhane Mahaaraajaa phaara barave | Aapana vadalaa titake apoorvu | Paree gaja kevee vidaaraavaa | Aamhaa-laagee daakhavaa ||
Ovee 89
जैसी उदया आणिली गोष्टी । तैसी दाखवा प्रत्यक्ष दृष्टी । सूर्यजयद्रथ पाठपोटीं । मिरवावा महाराजा ॥
Jaisee udayaa aanilee goshtee | Taisee daakhavaa pratyaksha drishtee | Soorya-jayadratha paatha potee | Miravaavaa Mahaaraajaa ||
Ovee 90
फार बरवें उत्तम झालें । एकटें महीं मम तान्हुलें । त्यातें पृष्ठीं रक्षक भलें । निर्माण केले महाराजा ॥
Phaara barave uttama jhaale | Ekate mahee mama taanhule | Tyaate prishthee rakshaka bhale | Nirmaana kele Mahaaraajaa ||
Ovee 91
तरी आतां कृपा करुन । दाखवावें गजस्थान । अवश्य म्हणूनि उमारमण । त्रिवर्गादि चालले ॥
Taree aataa kripaa karunu | Daakhavaave gaja-sthaanu | Avashya mhanuuni Umaaramanu | Trivargaadi chaalale ||
Ovee 92
त्रिवर्गाचें तेज अद्भुत । दिशा व्यापोनि शिरले गगनांत । जेवीं चंद्रसूर्याचे तेजांत । अग्नि संचरे तिसरा ॥
Trivargaache teja adbhutu | Dishaa vyaaponi shirale gaganaantu | Jevee chandra-sooryaache tejaantu | Agni sanchare tisaraa ||
Ovee 93
किं एक रुद्र एक विष्णु । तिजा उदेला कमळतनु । कीं चंद्राचळ द्रोणाचळ धनु । मंदराचळ तिसरा पैं ॥
Kee eka Rudra eka Vishnu | Tijaa udelaa kamalatanu | Kee Chandraachala Dronaachala dhanu | Mandaraachala tisaraa pai ||
Ovee 94
कीं एक शुक्र बृहस्पती । त्यांत कचेश्वरमूर्ती । कीं अमृतसंजीवनी युक्ती । तिसरा अमर मिरवला ॥
Kee eka Shukra Brihaspatee | Tyaata Kacheshvaramoortee | Kee amrita-sanjeevanee yuktee | Tisaraa amara miravalaa ||
Ovee 95
कीं एक परिस एक चिंतामणी । तिसरा निघतो प्रतापखाणी । ऐसे त्रिवर्ग हिमाद्रीस्थानी । प्रवेश करिते पैं झाले ॥
Kee eka parisa eka chintaa manee | Tisaraa nighato prataapa khaanee | Aise trivarga Himaadree-sthaanee | Pravesha karite pai jhaale ||
Ovee 96
तों पैल हिमाद्रीपर्वतीं । दिसे शेवटीं दिग्गजमूर्ती । महाविक्राळ स्थूळवटशक्ती । पर्वतासम देखिला ॥
Toh paila Himaadree-parvatee | Dise shevatee diggaja moortee | Mahaavikraala sthoola-vata-shaktee | Parvataasama dekhilaa ||
Ovee 97
देखतांचि उमावर । म्हणे हा गज प्रतापी तीव्र । कदा नोहे महीं स्थिर । माजविल समर आपणांसी ॥
Dekhataanchi Umaavaru | Mhane haa gaja prataapee teevru | Kadaa nohe mahee sthiru | Maajavila samara aapanaansee ||
Ovee 98
तरी तयासी कैसी युक्ती । करावी न राहे स्थिरत्वगती । मग जालिंदर तीव्रयुक्ती । बोलता झाला शिवातें ॥
Taree tayaasee kaisee yuktee | Karaavee na raahe sthiratvagatee | Maga Jaalindara teevrayuktee | Bolataa jhaalaa Shivaate ||
Ovee 99
हे महाराज उमावर । माझिया मस्तकीं वरदकर । अत्रिसुतें ठेविला थोर । त्याचा चमत्कार पहा आतां ॥
Hey Mahaaraaja Umaavaru | Maajhiyaa mastakee varada karu | Atrisute thevilaa thoru | Tyaachaa chamatkaara pahaa aataa ||
Ovee 100
ब्रह्मांड मिरवल्या तीव्रपणीं । तेही हिसावेल शूलपाणी । मग या गजाची अपार करणी । कोठवर उरे महाराजा ॥
Brahmaanda miravalyaa teevrapanee | Tehee hisaavela shoola-paanee | Maga yaa gajaachee apaara karanee | Kothavara ure Mahaaraajaa ||
Ovee 101
प्रळयकाळ कृतांत शमे । तोही शांतवेल उत्तमोत्तमें । तें दिग्गजा तीव्रता प्रकाम । कोठें असेल महाराजा ॥
Pralaya kaala Kritaanta shame | Tohee shaantavela uttamottame | Tey diggajaa teevrataa prakaamu | Kothe asela Mahaaraajaa ||
Ovee 102
वातगती चक्रराहटी । तेही कुंठित होईल जेठी । मम मित्रस्यनंदन भवकोटी । स्थिर कैसा होईना ॥
Vaatagatee chakraraahatee | Tehee kunthita hoeela jethee | Mama mitrasyanandana bhava kotee | Sthira kaisaa hoeenaa ||
Ovee 103
तन्न्याये ब्रह्मांड जिंकितां । पावे हा मज कां न स्थिरता । तरी महाराज चमत्कार आतां । निजदृष्टीं विलोकीं ॥
Tannyaaye Brahmaanda jinkitaa | Paave haa maja kaa na sthirataa | Taree Mahaaraaja chamatkaara aataa | Nija-drishtee vilokee ||
Ovee 104
मग कक्षेमाजी भस्मझोळी । करतर्जनीं चिमुटी ओळी । मोहनास्त्र तदनुकाळीं । जपता झाला महाराज ॥
Maga kakshe maajee bhasma-jholee | Karatar-janee chimutee olee | Mohanaastra tadanu kaalee | Japataa jhaalaa Mahaaraaju ||
Ovee 105
मोहनास्त्रामागें पवित्र । प्रेरिता झाला स्पर्शास्त्र । जपूनियां शुद्ध मंत्र । भस्मचिमुटी सोडीतसे ॥
Mohanaastraa-maage pavitru | Preritaa jhaalaa Sparsha-astru | Japuuniyaa shuddha mantru | Bhasma-chimutee sodeetase ||
Ovee 106
तवं तें अस्त्र होतां व्यक्त । तीव्रपणी गज झाला शांत । यापरी महीं चरण चतुर्थ । सुदृढ व्यक्त झाला तो ॥
Tava tey astra hotaa vyaktu | Teevrapanee gaja jhaalaa shaantu | Yaaparee mahee charana chaturthu | Sudridha vyakta jhaalaa toh ||
Ovee 107
मग म्हणे शिवासी तातासहित । येथेंचि असावें स्वस्थचित्त । मी करीपाशी जाऊनि त्वरित । कानिफातें आणितो ॥
Maga mhane Shivaasee taataa-sahitu | Yethenchi asaave svastha chittu | Mee karee paashee jaauuni tvaritu | Kaaniphaate aanito ||
Ovee 108
ऐसें ऐकतां वागुत्तर । अवश्य म्हणे श्रीशंकर । मग तो तेथूनि जालिंदर । गजापाशीं पातला ॥
Aise aikataa vaag-uttaru | Avashya mhane Shree-shankaru | Maga toh tethuuni Jaalindaru | Gajaapaashee paatalaa ||
Ovee 109
परी मोहनास्त्र प्रतापवंत । सर्व अंगे गज झाला शांत । निकट जाऊनि तयाचे त्वरित । आदरोक्ती बोलतसे ॥
Paree Mohanaastra prataapa-vantu | Sarva ange gaja jhaalaa shaantu | Nikata jaauuni tayaache tvaritu | Aadaroktee bolatase ||
Ovee 110
म्हणे बा रे धीरपण । कोणी नसे तुजसमान । तुझे कर्णी दिव्यरत्न । महासिद्धीनें निर्मिलें ॥
Mhane baa re dheerapanu | Konee nase tuja-samaanu | Tujhe karnee divya-ratnu | Mahaa-siddheene nirmile ||
Ovee 111
हांक मारुनि बोले त्यातें । म्हणे प्रबुद्ध नारायण समर्थ । गजकर्णी होऊनि व्यक्त । अवतारदीक्षा मिरविसी ॥
Haanka maaruni bole tyaate | Mhane Prabuddha Naaraayana samarthu | Gaja-karnee houuni vyaktu | Avataara deekshaa miravisee ||
Ovee 112
तरी आतां झडकरी । कर्ण सोडूनि ये बाहेरी । तूतें नाम या देहापरी । कर्णकानिफा साजतसे ॥
Taree aataa jhada-karee | Karna soduuni ye baaheree | Toote naama yaa dehaa-paree | Karna-kaaniphaa saajatase ||
Ovee 113
ब्रह्मवीर्य कर्णउत्पत्ती । म्हणूनि नाम तुजप्रती । तूं तव कानिफा सर्वज्ञमूर्ती । दृश्यमान होई कां ॥
Brahma veerya karna-utpattee | Mhanuuni naama tuja pratee | Too tava Kaaniphaa sarvajnya-moortee | Drishya maana hoee kaa ||
Ovee 114
ऐकूनि जालिंदराचें वचन । बोलता झाला विधिनंदन । हे महाराजा गुणनिधान । स्थिर असा महीतें ॥
Aikuuni Jaalindaraache vachanu | Bolataa jhaalaa vidhi nandanu | Hey Mahaaraajaa guna-nidhaanu | Sthira asaa maheete ||
Ovee 115
मग त्वरें येऊनि कर्णद्वारीं । दृष्टीं पाहे ब्रह्मचारी । सहज करुनि उभयकरीं । नमस्कारी प्रेमानें ॥
Maga tvare yeuuni karna-dvaaree | Drishtee paahe Brahmachaaree | Sahaja karuni ubhaya karee | Namaskaaree premaane ||
Ovee 116
षोडशवर्षीं वयमान । बाळतनू देदीप्यमान । तयाचे तेजें सकळ कानन । तेजामाजी डवरलें ॥
Shodasha-varshee vayamaanu | Baala tanoo daedeepya-maanu | Tayaache teje sakala kaananu | Tejaa maajee davarale ||
Ovee 117
मग जालिंदरे देऊनि हस्त । खालीं उतरिला कर्णसुत । स्कंधीं वाहूनि प्रेमें स्नेहभरित । शिवापाशीं पातला ॥
Maga Jaalindare deuuni hastu | Khaalee utarilaa karna-sutu | Skandhee vaahuuni preme sneha-bharitu | Shivaa-paashee paatalaa ||
Ovee 118
स्कंधींचा उतरुनि ठेवी महीशीं । म्हणे कानिफा सर्वज्ञराशी । नमस्कारीं उमावरासी । वीर्यवंता महाराजा ॥
Skandheenchaa utaruni thevee maheeshee | Mhane Kaaniphaa sarvajnya-raashee | Namaskaaree Umaa-varaasee | Veerya-vantaa Mahaaraajaa ||
Ovee 119
त्यातें नमूनि जनकासमेत । द्विमूर्धनी आजी तात । त्यातें नमस्कारुनि त्वरित । श्रेयवंत होई कां ॥
Tyaate namuuni janakaa-sametu | Dvi-moordhanee aajee taatu | Tyaate namaskaaruni tvaritu | Shreya-vanta hoee kaa ||
Ovee 120
मग शिवासी करुनि नमस्कार । उपरी नमिला वैश्वानर । त्याहूनि प्रीती अति थोर । जालिंदर नमिलासे ॥
Maga Shivaasee karuni namaskaaru | Uparee namilaa Vaishvaanaru | Tyaahuuni preetee ati thoru | Jaalindara namilaase ||
Ovee 121
उपरी अत्यंत स्नेहभरितीं । शिवें कवळूनि सप्रेम हस्तीं । आपुले अंकीं बाळमूर्ती । कर्णकानिफा बैसविला ॥
Uparee atyanta sneha-bharitee | Shive kavaluuni saprema hastee | Aapule ankee baala moortee | Karna-kaaniphaa baisavilaa ||
Ovee 122
परम प्रिय अति लालन । घेतलें बाळाचें चुंबन । मग जालिंदरा बोले वचन । बाळा देई अनुग्रह ॥
Parama priya ati laalanu | Ghetale baalaache chumbanu | Maga Jaalindaraa bole vachanu | Baalaa daee anugrahu ||
Ovee 123
तव अनुग्रह झाल्यापाठीं । मोडेल अज्ञानदशाराहाटी । सकळार्थ विजय पोटीं । कर्णकानिफा मिरवेल ॥
Tava anugraha jhaalyaa-paathee | Modela ajnyaana-dashaa-raahaatee | Sakala artha vijaya-potee | Karna-kaaniphaa miravelu ||
Ovee 124
जैसा होतां अर्कोदय । अंधकार पावे विलय । तैं सकळ जनांचे हे व्यवसाय । तन्न्यायें बाळा करावें ॥
Jaisaa hotaa arkodayu | Andhakaara paave vilayu | Tai sakala janaanche hey vyavasaayu | Tannyaaye baalaa karaave ||
Ovee 125
कीं द्रव्य असतां गृही भरतीं । मग सकळ व्यवसाय तया सुचती । तन्न्यायें कृपामूर्ती । बाळालागी करावें ॥
Kee dravya asataa grihee bharatee | Maga sakala vyavasaaya tayaa suchatee | Tannyaaye kripaa moortee | Baalaa laagee karaave ||
Ovee 126
ऐसें ऐकूनि आदिनाथवचन । जालिंदर तो तुकावी मान । मग तोचि घडी क्रियामंडन । संकल्पांत आव्हानी ॥
Aise aikuuni Aadinaatha vachanu | Jaalindara toh tukaavee maanu | Maga techi ghadee kriyaa-mandanu | Sankalpaanta aavhaanee ||
Ovee 127
तन मन धन काया वाचा । त्याग केला दुर्गुणांचा । तो संकल्प निःसंकल्प साचा । गुरुराज वंदिला ॥
Tana mana dhana kaayaa vaachaa | Tyaaga kelaa durgunaanchaa | Toh sankalpa nihsankalpa saachaa | Gururaaja vandilaa ||
Ovee 128
मग वरदहस्त स्पर्शोनि चंद्रमौळी । कर्णी ओपिली मंत्रावळी । तेणें सकळ अज्ञानकाजळी । फिटोनि गेली तत्काळ ॥
Maga varada-hasta sparshoni chandra-maulee | Karnee opilee mantraavalee | Tene sakala ajnyaana-kaajalee | Phitoni gelee tatkaalu ||
Ovee 129
जैसा सदनीं लावितां दीप । तीव्र तमाचा होय लोप । तेवीं मंत्रबीजमाप । अज्ञानकर्दमपण निवटी कां ॥
Jaisaa sadanee laavitaa deepu | Teevra tamaachaa hoya lopu | Tevee mantra-beeja-maapu | Ajnyaana-kardama-pana nivatee kaa ||
Ovee 130
व्यक्ताव्यक्त सकळ भास । पूर्ण झाला विजयपणास । मग चराचरीं माझाचि वास । एके रुपें वर्ततसे ॥
Vyaktaa-vyakta sakala bhaasu | Poorna jhaalaa vijaya-panaasu | Maga charaacharee maajhaachi vaasu | Eke rupe bhartatase ||
Ovee 131
ब्रह्मदृष्टी संकलित खूण । दृश्यगुरुमुखेंकरुन । तें हरि रुद्र ब्रह्मरुप चैतन्य । ऐक्यरुपें मीनलें ॥
Brahma drishtee sankalita khoonu | Drishya-guru-mukhen-karunu | Tey Hari Rudra Brahma rupa chaitanyu | Aikyarupe meenale ||
Ovee 132
असो ऐशी होतां राहाटी । मग उठते झाले चतुर्थ जेठी । पदीं चालतां महीपाठीं । बद्रिकाश्रमीं पातले ॥
Aso aishee hotaa raahaatee | Maga uthate jhaale chaturtha jethee | Padee chaalataa mahee paathee | Badrikaa-Ashramee paatale ||
Ovee 133
मग सुवचनीं द्विमूर्धन । युक्ती सांगे जालिंदराकारण । बा रे जें कां दत्तवचन । कानिफातें समर्पी ॥
Maga su-vachanee Dvimoordhanu | Yuktee saange Jaalindaraa-kaaranu | Baa re je kaa Datta vachanu | Kaaniphaate samarpee ||
Ovee 134
ऐसें सांगूनि स्वयें युक्ती । अदृश्य झाला दाहकमूर्ती । वरी सादृश्यपणें उमापती । षण्मासें त्यातें मिरवला ॥
Aise saanguuni svaye yuktee | Adrishya jhaalaa Daahaka-moortee | Varee saa-drishyapane Umaapatee | Shanmaase tyaate miravalaa ||
Ovee 135
परी षण्मासदिनांमाझारी । दत्तकृपेची विद्यालहरी । सांठवूनि कानिफाअंतरी । केला भांडारी विद्येचा ॥
Paree shanmaasa-dinaam-maajhaaree | Datta-kripechee vidyaalaharee | Saanthavuuni Kaaniphaa-antaree | Kelaa bhaandaaree vidyechaa ||
Ovee 136
सकळ अस्त्रीं केला प्रवीण । परी संजीवनी अस्त्र देदीप्यमान । आणि दुसरें वाताकर्षण । जालिंदरें रक्षिलें असे ॥
Sakala astree kelaa praveenu | Paree Sanjeevanee astra daedeepya-maanu | Aani dusare Vaataa-karshanu | Jaalindare rakshile ase ||
Ovee 137
म्हणाल करुनि रक्षण । सांगितलें सकळ विद्येचें कारण । तरी इतुकेंच रक्षावयास संशय कोण । जालिंदरा उदेला हो ॥
Mhanaala karuni rakshanu | Saangitale sakala vidyeche kaaranu | Taree itukencha rakshaa-vayaasa sanshaya konu | Jaalindaraa udelaa ho ||
Ovee 138
तरी संशयाचें कारण । गजकर्णी झाला जन्म । तया स्थानींचा उत्तम गुण । उभयतांचा मिरवेल ॥
Taree sanshayaache kaaranu | Gaja-karnee jhaalaa janmu | Tayaa sthaaneenchaa uttama gunu | Ubhaya-taanchaa miravelu ||
Ovee 139
दांभिक बुद्धिसंस्कार । पाहूनियां जालिंदर । वाताकर्षण संजीवनीमंत्र । अस्त्र भिन्न रक्षिलें ॥
Daambhika buddhi-sanskaaru | Paahuuniyaa Jaalindaru | Vaataa-karshana Sanjeevanee mantru | Astra bhinna rakshile ||
Ovee 140
परी सकळ अस्त्रीं झाला निपुण । मग बोलता झाला उमारमण । अस्त्र देवता करुनि प्रसन्न । कानिफातें देई कां ॥
Paree sakala astree jhaalaa nipunu | Maga bolataa jhaalaa Umaa-ramanu | Astra devataa karuni prasannu | Kaaniphaate daee kaa ||
Ovee 141
मग स्तवनास्त्र जपोनि त्वरित । बोलाविले सकळ दैवत । इंद्र वरुण आश्विनीसहित । महीलागीं उतरले पातले ते ठाया ॥
Maga Stavana-astra japoni tvaritu | Bolaavile sakala daivatu | Indra Varuna aashvinee-sahitu | Mahee-laagee utarale paatale tey thaayaa ||
Ovee 142
दानव मानव प्रतापवंत । अतळ वितळ पाताळीं जे विख्यात । नवनागकुळें वंशवंत । तेही पातले ते ठाया ॥
Daanava maanava prataapa-vantu | Atala Vitala (Paataalee) je vikhyaatu | Nava-naaga-kule vamsha vantu | Tehee paatale tey thaayaa ||
Ovee 143
चंद्रसूर्य गणगंधर्व । यक्ष किन्नर आले सर्व । विष्णुसहित कामोद्भव । महींलागीं उतरले ॥
Chandra-soorya gana-gandharvu | Yaksha Kinnara aale sarvu | Vishnu-sahita kaamod-bhavu | Mahee-laagee utarale ||
Ovee 144
खगेंद्रासहित प्लवंगम । येता झाला दाशरथी राम । अवतारदक्ष विष्णु दशम । दशअवतारीं मिरवला ॥
Khagendraa-sahita Plavangamu | Yetaa jhaalaa Daasharathee Raamu | Avataara daksha Vishnu dashamu | Dasha-avataaree miravalaa ||
Ovee 145
बावन्न वीर जळदेवता । शंखिनी डंखिनी कालिकेसहिता । अष्टभैरव गण पाताळनाथ । गजानन मिरवला ॥
Baavanna veera jala-devataa | Shankhinee Dankhinee Kaalike-sahitaa | Ashta Bhairava gana Paataala-Naathu | Gajaanana miravalaa ||
Ovee 146
ऐशा देवता वर्णू किती । मृत्युलोकीं पूर्ण विख्याती । तेहतीस कोटी संख्या बोलती । दृश्य झाले तितुकेही ॥
Aishaa devataa varnu kitee | Mrityu-lokee poorna vikhyaatee | Tehateesa kotee sankhyaa bolatee | Drishya jhaale titukehee ||
Ovee 147
असो ऐशा समुच्चयाकारणें । त्यासी जालिंदर करी नमन । बद्धांजळी सर्वा जोडून । बोलता झाला त्तक्षणीं ॥
Aso aishaa samuchchayaa-kaarane | Tyaasee Jaalindara karee namanu | Baddhaanjalee sarvaa joduunu | Bolataa jhaalaa ttakshanee ||
Ovee 148
म्हणे महाराजा कृपामूर्ति । कानिफा मिरवला सद्विद्येप्रती । तैं योग देऊनि निगुतीं । कार्यालागीं वर्तावें ॥
Mhane Mahaaraajaa kripaa-moorti | Kaaniphaa miravalaa sadvidye-pratee | Tai yoga deuni nigutee | Kaaryaa laagee vartaave ||
Ovee 149
ऐसें ऐकूनि तयाचे वचन । दैवतें बोलती सकळ जाण । तुज आम्हीं वरप्रदान । सद्विद्येसी दिधलेसें ॥
Aise aikuuni tayaache vachanu | Daivate bolatee sakala jaanu | Tuja aamhee vara-pradaanu | Sad-vidyesee didhalese ||
Ovee 150
दिधलें परी कवणार्थी । श्रीपावकाच्या मोहाप्रती । आणि अत्रिसुत तुम्हांप्रति । विद्यानाथ झालासे ॥
Didhale paree kavana arthee | Shree-paavakaachyaa mohaa-pratee | Aani Atrisuta tumhaam-prati | Vidyaa-Naatha jhaalaase ||
Ovee 151
ऐसें उभयांच्या भिडेंकरुन । तुम्हासी दिधलें वरप्रदान । परी पुढें आणिका कारण । वर मिरवत नाहीं जी ॥
Aise ubhayaanchyaa bhide-karunu | Tumhaasee didhale vara-pradaanu | Paree pudhe aanikaa kaaranu | Vara miravata naahee jee ||
Ovee 152
तेथूनि तुम्ही पुढतपुढती । शिष्य सकळ अगणित मिती । तितुक्यांसी सद्विद्येप्रती । वर किती ओपावा हो ॥
Tethuuni tumhee pudhata-pudhatee | Shishya sakala aganita mitee | Titukyaansee sadvidye-pratee | Vara kitee opaavaa ho ||
Ovee 153
बरें म्हणाल का वाइट । परी वर न ओपु आम्ही स्पष्ट । मानाल तैसें महाश्रेष्ठ । दुःख देहीं आपुल्या ॥
Bare mhanaala kaa vaaitu | Paree vara na opu aamhee spashtu | Maanaala taise mahaa-shreshthu | Duhkha dehee aapulyaa ||
Ovee 154
ऐसें म्हणूनि विमानीं । बैसते झालें तत्क्षणीं । तें जालिंदर दृष्टीं पाहोनी । परम चित्तीं क्षोभला ॥
Aise mhanuuni vimaanee | Baisate jhaale tatkshanee | Tey Jaalindara drishtee paahonee | Parama chittee kshobhalaa ||
Ovee 155
म्हणे माझा अनादर । करुनि जातां स्थानावर । परी माझा चमत्कार । निजदृष्टीं पाहावा ॥
Mhane maajhaa anaadaru | Karuni jaataa sthaanaa varu | Paree maajhaa chamatkaaru | Nija-drishtee paahaavaa ||
Ovee 156
मग करीं कवळूनि भस्मचिमुटी । वातास्त्र प्रेरिता झाला जेठी । तेणेंकरुनि नभापोटी । प्रेरक झालें वातास्त्र ॥
Maga karee kavaluuni bhasma-chimutee | Vaataastra preritaa jhaalaa jethee | Tene-karuni nabhaa-potee | Preraka jhaale Vaataastru ||
Ovee 157
तें वातास्त्र अति तीव्र । प्रगट होतां वातचक्र । तैं सकळ विमानें नभावर । भ्रमण करिती वातानें ॥
Tey Vaataastra ati teevru | Pragata hotaa vaata-chakru | Tai sakala vimaane nabhaavaru | Bhramana karitee vaataane ||
Ovee 158
तें पाहूनियां गंधर्वनाथ । गुणीं गांडीव चढवितां सिद्ध । आदिदेव सुरवरादि समस्त । सज्ज केले सायकें ॥
Tey paahuuniyaa Gandharva Naathu | Gunee Gaandeeva chadhavitaa siddhu | Aadideva suravaraadi samastu | Sajja kele saayake ||
Ovee 159
मग नानास्त्रें जपूनि युक्ती । शर सोडिती नाथावरती । तें पाहूनि जालिंदर जती । निवारण करी सर्वांचें ॥
Maga naanaastre japuuni yuktee | Shara soditee Naathaa varatee | Tey paahuuni Jaalindara jatee | Nivaarana karee sarvaanche ||
Ovee 160
पर्वतास्त्र गंधर्व प्रेरिती । वज्रास्त्र प्रेरी अमरपती । यक्ष अग्निअस्त्रें सोडिती । जळदास्त्र वरुण तो ॥
Parvataastra Gandharva preritee | Vajra-astra preree Amarapatee | Yaksha agni-astre soditee | Jaladaastra Varuna toh ||
Ovee 161
धूमास्त्र अश्विनी देव । नागास्त्र प्रेरिती सकळ दानव । ऐशीं अस्त्रें बहुत गौरव । बहुतांनी तीं निर्मिलीं ॥
Dhooma-astra Ashvinee devu | Naaga-astra preritee sakala daanavu | Aishee astre bahuta gauravu | Bahutaannee tee nirmilee ||
Ovee 162
परी हरि आणि हर । दृष्टीं पाहाती चमत्कार । म्हणती पुढें कैसा विचार । निजदृष्टीं पाहूं कीं ॥
Paree Hari aani Haru | Drishtee paahaatee chamat-kaaru | Mhanatee pudhe kaisaa vichaaru | Nija-drishtee paahoo kee ||
Ovee 163
ऐशी अस्त्रें प्रेरिती बहुत । तें पाहुनि जालिंदरनाथ । मग सकळ अस्त्रांवरी मोहनास्त्र । योजिता झाला महाराजा ॥
Aishee astre preritee bahutu | Tey paahuni Jaalindara-naathu | Maga sakala astraavaree Mohana-astru | Yojitaa jhaalaa Mahaaraajaa ||
Ovee 164
तें मोहन अस्त्रांतरीं । प्रवेशूनि करी प्रताप बाहेरी । जालिंदरातें अवलोकन करी । नमूनि जात असे अस्त्र ॥
Tey mohana astra antaree | Praveshuuni karee prataapa baaheree | Jaalindaraate avalokana karee | Namuuni jaata ase astru ||
Ovee 165
ऐसें अस्त्र सकळ आलें । परी जालिंदरा नमूनि गेलें । परी पर्वतास्त्रें युक्त केलें । निवटिलें वातास्त्र ते ॥
Aise astra sakala aale | Paree Jaalindaraa namuuni gele | Paree parvata astre yukta kele | Nivatile Vaataastra tey ||
Ovee 166
मग विमानें होऊनि स्वर्गी स्थिर । समूळ आटले वातचक्र । मग एकाएक बोलती उत्तर । कैसा विचार करावा ॥
Maga vimaane houuni svargee sthiru | Samoola aatale vaata-chakru | Maga ekaa-eka bolatee uttaru | Kaisaa vichaara karaavaa ||
Ovee 167
जीं जीं अस्त्रें प्रेरितु आपण । तीं तेथें जातीं नमून । तरी आतां शस्त्रें घेऊन । महींलागीं उतरावें ॥
Jee jee astre preritu aapanu | Tee tethe jaatee namuunu | Taree aataa shastre ghevunu | Mahee-laagee utaraave ||
Ovee 168
तीव्र शस्त्रघातेंकरुन । द्वंद्वमुखांते करावें आव्हान । मग तयाचा घेऊन प्राण । स्वर्गवासी करावा तो ॥
Teevra shastra-ghaaten-karunu | Dvandva-mukhaante karaave aavhaanu | Maga tayaachaa ghevuna praanu | Svarga-vaasee karaavaa toh ||
Ovee 169
ऐसें मानलें सर्वां चित्तीं । विमानें उतरली महीवरती । मग मुद्गल फरश अंकुश शक्ती । घेवोनियां धांवले ॥
Aise maanale sarvaa chittee | Vimaane utaralee mahee varatee | Maga mudgala pharasha ankusha shaktee | Ghevoniyaa dhaavale ||
Ovee 170
त्रिशूळ खड्ग भाले तोमर । फरश मुरस पाडू कट्यार । गदा चक्र बरची यंत्र । दारुकादि उभवले ॥
Trishoola khadga bhaale tomaru | Pharasha murasa paadoo katyaaru | Gadaa chakra barachee yantru | Daarukaadi ubhavale ||
Ovee 171
गुप्ती भाले असिलता । ऐशी शस्त्रें किती वर्णिता । असंख्यरुपी प्राणहर्ती । घेवोनियां धावलें ॥
Guptee bhaale asilataa | Aishee shastre kitee varnitaa | Asankhya-rupee praanahartee | Ghevoniyaa dhaavale ||
Ovee 172
तें पाहूनि जालिंदर । सोडता झाला कामिनीअस्त्र । कामिनीअस्त्रावरी पवित्र । कामअस्त्र प्रेरिले ॥
Tey paahuuni Jaalindaru | Sodataa jhaalaa Kaaminee-astru | Kaaminee-astraavaree pavitru | Kaama-astra prerile ||
Ovee 173
कामिनीअस्त्र प्रगट होतां । अगणित स्त्रिया तेज मारिता । उदया पावूनि कामवार्ता । दर्शविता रायासी ॥
Kaaminee-astra pragata hotaa | Aganita striyaa teja-marita | Udayaa paavuuni kaama vaartaa | Darshavitaa raayaasee ||
Ovee 174
परी त्या स्त्रिया कैशा । रंभेहूनि शतगुण ऐशा । भ्रुकुटीसायक नेत्रकटाक्षां । शर सोडिती कामाचे ॥
Paree tyaa striyaa kaishaa | Rambhe-huuni shataguna aishaa | Bhrukutee-saayaka netra-kataakshaa | Shara soditee kaamaache ||
Ovee 175
तयामागें कामास्त्र । सर्वां हृदयीं रिघोनि पवित्र । तेणें लंपट होऊनि सर्वत्र । प्रणययुद्धा उसळले ॥
Tayaa maage Kaamaastru | Sarvaa hridayee righoni pavitru | Tene lampata houuni sarvatru | Pranaya-yuddhaa usalale ||
Ovee 176
मग एकाएकींच्या ध्यानीं । लागूनि करिती नम्र विनवणी । तंव त्या पळती रानोरानीं । हेही धावती त्यामागें ॥
Maga ekaa-ekeenchyaa dhyaanee | Laaguuni karitee namra vinavanee | Tava tyaa palatee raano-raanee | Hehee dhaavatee tyaamaage ||
Ovee 177
परी बद्रिकाश्रमीं बद्रितरु । त्यातें वर्णितां नसे पारु । कीं वाट दावी कंटकापारु । तयामाजी रिघाल्या ॥
Paree Badrikaa-Ashramee badri-taru | Tyaate varnitaa nase paaru | Kee vaata daavee kantakaa-paaru | Tayaa maajee righaalyaa ||
Ovee 178
तंव त्या कामिनी कंटकवनीं । बद्रतरुतें जाती वेधुनीं । देवही तैसे तरु कवळूनी । वृक्षावरी वेंधती ॥
Tava tyaa Kaaminee kantaka-vanee | Badra-tarute jaatee vedhunee | Devahee taise taru kavaluunee | Vrikshaa-varee vendhatee ||
Ovee 179
एक वृक्षावरी एक एकावरी । तैसे एक एक वेंधले तयांवरी । निकट जाऊनि विनंती करी । वश्य होय म्हणवूनि ॥
Eka vrikshaa-varee eka ekaavaree | Taise eka eka vendhale tayaa-varee | Nikata jaauuni vinantee karee | Vashya hoya mhana-vuuni ||
Ovee 180
सकळ वृक्षा गेले वेंधून । तें पाहूनि जालंदर नंदन । मग स्पर्शास्त्र मंत्र जपून । भस्मचिमुटी सोडीतसे ॥
Sakala vrikshaa gele vendhuunu | Tey paahuuni Jaalandara nandanu | Maga Sparshaastra mantra japuunu | Bhasma-chimutee sodeetase ||
Ovee 181
स्पर्शास्त्र प्रगट होतां । सकळ कामिनींसी झाली प्रेरकता । तें पाहूनि कामिनी तत्त्वता । उड्या सोडिती महीतें ॥
Sparshaastra pragata hotaa | Sakala kaamineensee jhaalee prerakataa | Tey paahuuni Kaaminee tattvataa | Udyaa soditee maheete ||
Ovee 182
तयांच्या मागें देव भले । उड्या सोडिती अति वहिलें । परी स्पर्शास्त्रें पदातें धरिलें । तरुशाखेतें कवळूनी ॥
Tayaanchyaa maage deva bhale | Udyaa soditee ati vahile | Paree Sparshaastre padaate dharile | Taru-shaakhete kavaluunee ||
Ovee 183
मग खालीं मौळी वरते पद । मध्येंचि लोंबती देववृंद । मुकुट महीतें पडोनि बद्ध । कबरी मोकळी हेलावे ॥
Maga khaalee maulee varate padu | Madhyenchi lombatee devavrindu | Mukuta maheete padoni baddhu | Kabaree mokalee helaave ||
Ovee 184
जैसें सुग्रीव पक्ष्याचें घर । तरुसी लोंबती दिसती अपार । कीं दिनउदयीं शाखेवर । वडकाळिका झोंबती ॥
Jaise Sugreeva pakshyaache gharu | Tarusee lombatee disatee apaaru | Kee dina-udayee shaakhevaru | Vadakaalikaa jhombatee ||
Ovee 185
तन्न्यायें तरुवरती । देव उफराटे झोळकंबे घेती । तें पाहूनी उमापती रमापती । हास्य करिती गदगदां ॥
Tannyaaye taru varatee | Deva upharaate jhola-kambe ghetee | Tey paahuunee Umaapatee Ramaapatee | Haasya karitee gadagadaa ||
Ovee 186
म्हणती बरवी झाली मौज । ऐसा मिळाला नाहीं भोज । न मारितां सकळ ज्ञानकाज । फेडुनि करपुटी मिरवले ॥
Mhanatee baravee jhaalee mauju | Aisaa milaalaa naahee bhoju | Na maaritaa sakala jnyaana-kaaju | Feduni kara-putee miravele ||
Ovee 187
मग स्त्रियां तळवटीं । काम करित्या झाल्या शेवटीं । सकळांचें चीर फेडूनि करपुटीं । नग्नशरीरी मिरवले ॥
Maga striyaa talavatee | Kaama karityaa jhaalyaa shevatee | Sakalaanche cheera pheduuni karaputee | Nagna-shareeree miravale ||
Ovee 188
सकळ वस्त्रें जालिंदरापासीं । स्त्रिया आणूनि करिती राशी । मग जालिंदर कानिफापाशीं । हळूचि खुणे सांगतसे ॥
Sakala vastre Jaalindaraapaasee | Striyaa aanuuni karitee raashee | Maga Jaalindara Kaaniphaa-paashee | Haloochi khune saangatase ||
Ovee 189
देव सकळ झाले नग्न । त्यांतें नेसवूनि येई वसन । मग तो कानिफा घेऊन वसन । ज्याचे त्यासी नेसवीतसे ॥
Deva sakala jhaale nagnu | Tyaate nesavuuni yeee vasanu | Maga toh Kaaniphaa ghevuna vasanu | Jyaache tyaasee nesaveetase ||
Ovee 190
नेसवितां देव बोलत । अहो गुरुची करणी विपरीत । विध्वंसले असे सामर्थ्य । योग्यायोग्य दिसेना ॥
Nesavitaa deva bolatu | Aho guruchee karanee vipareetu | Vidhvansale ase saamarthyu | Yogyaayogya disenaa ||
Ovee 191
ज्यांची ब्रह्मांडभरी कीर्ति । ते तरुलागीं कैसे लोंबती । ऐसे म्हणूनि तयापरती । वसनालागीं परिधानी ॥
Jyaanchee Brahmaanda-bharee keerti | Tey taru laagee kaise lombatee | Aise mhanuuni tayaaparatee | Vasanaalaagee paridhaanee ||
Ovee 192
म्हणे महाराजा गुरुसी चोरुन । तुम्हां परिधानितों गुप्त वसन । तरी हें ऐसें वर्तमान । बोलूं नका गुरुतें ॥
Mhane Mahaaraajaa gurusee chorunu | Tumhaa paridhaanito gupta vasanu | Taree hey aise vartamaanu | Boloo nakaa gurute ||
Ovee 193
वसन नेसल्या उपरी । पाय वंदी उभय करीं । भाळ ठेवूनी पदावरी । आणिक जात पुढारां ॥
Vasana nesalyaa uparee | Paaya vandee ubhaya karee | Bhaala thevuunee padaavaree | Aanika jaata pudhaaraa ||
Ovee 194
मग कानिफाची नेत्रभक्ती । पाहुनी तुष्टले देव चित्तीं । मग प्रसन्न होऊनि वरदहस्तीं । वरा ओपिती कृपेनें ॥
Maga Kaaniphaachee netra bhaktee | Paahunee tushtale deva chittee | Maga prasanna houuni varada hastee | Varaa opitee kripene ||
Ovee 195
मनीं करुनि दृढ विचार । विना दिधल्यावाचूनि वर । सोडणार नाहीं जालिंदर । कृतनिश्चय हा असे ॥
Manee karuni dridha vichaaru | Vinaa didhalyaa-vaachuuni varu | Sodanaara naahee Jaalindaru | Krita-nishchaya haa ase ||
Ovee 196
ऐसा निश्चय करुनि चित्तीं । प्रसन्न चित्तें वर ओपिती । जें जें अस्त्र तयाचे शक्ती । आम्ही मिरवूं निश्चयें ॥
Aisaa nishchaya karuni chittee | Prasanna-chitte vara opitee | Je je astra tayaache shaktee | Aamhee miravoo nishchaye ||
Ovee 197
मग सकळीं देऊनि वरप्रदान । कानिफा केला वरदवान । तें ऐकूनि पावकनंदन । विभक्तास्त्र सोडीतसे ॥
Maga sakalee deuuni vara-pradaanu | Kaaniphaa kelaa varada-vaanu | Tey aikuuni Paavaka-nandanu | Vibhaktaastra sodeetase ||
Ovee 198
विभक्तास्त्र होतां प्राप्त । सकळ देव झाले मुक्त । सांवरुनि वस्त्रभूषणातें । नाथापाशीं पातलें ॥
Vibhaktaastra hotaa praaptu | Sakala deva jhaale muktu | Saavaruni vastra-bhooshanaate | Naathaa paashee paatale ||
Ovee 199
मग सर्वत्रीं करुनि नमस्कार । म्हणती तव सुता दिधला वर । सकळ अस्त्रीं साक्षात्कार । आम्ही मिरवूं निजांगें ॥
Maga sarvatree karuni namaskaaru | Mhanatee tava sutaa didhalaa varu | Sakala astree saakshaat-kaaru | Aamhee miravoo nijaange ||
Ovee 200
उपरी बोले जालिंदरनाथ । पुढें करीन साबरी कवित्व । त्यातें साह्य तुम्हीं समस्त । कृपा करुनि असावें ॥
Uparee bole Jaalindaranaathu | Pudhe kareena saabaree kavitvu | Tyaate saahya tumhee samastu | Kripaa karuni asaave ||
Ovee 201
मग अवश्य म्हणोनि वचन देती । साह्य असों तव कवितीं । ऐसें बोलोनि स्वस्थाना जाती । विमानारुढ होऊनियां ॥
Maga avashya mhanoni vachana detee | Saahya aso tava kavitee | Aise boloni svasthaanaa jaatee | Vimaanaa-rudha houuniyaa ||
Ovee 202
यावरी रमावर आणि उमावर । कानिफा आणि जालिंदर । बद्रिकाश्रमीं होऊनि स्थिर । तीन रात्र राहिले तेथें ॥
Yaavaree Ramaavara aani Umaavaru | Kaaniphaa aani Jaalindaru | Badrikaa-Ashramee houuni sthiru | Teena raatra raahile tethe ||
Ovee 203
तेथील स्वाद धुंडीसुत । पुढें सांगेल यथास्थित । नरहरिवंशीं नाम ज्यातें । मालू ऐसें वदताती ॥
Tetheela svaada dhundee-sutu | Pudhe saangela yathaasthitu | Narahari-vamshee naama jyaate | Maaloo aise vadataatee ||
Ovee 204
स्वस्ति श्रीभक्तिकथासार । संमत गोरक्षकाव्य किमयागार । सदा परिसोत भाविक चतुर । द्वादशाध्याय गोड हा ॥
Svasti Shreebhaktikathaa Saaru | Sammata Goraksha-Kaavya Kimayaagaaru | Sadaa parisota bhaavika chaturu | Dvaadasha Adhyaaya goda haa || श्रीकृष्णार्पणमस्तु । श्रीदत्तात्रेयार्पणमस्तु । Shri Krishnarpanamastu Shri Dattatreyarpanamastu इति श्रीनवनाथभक्तिसार द्वादशाध्याय संपूर्ण । Iti Shri Navnath Bhaktisar Adhyaya Dvaadasha Sampurnah