Chapter 9

श्रीगणेशाय नमः । श्रीगुरुभ्यो नमः । श्रीपांडुरंगाय नमः । श्रीकुलदेवतायै नमः । श्रीमातापितृभ्यां नमः ।

Shri Ganeshaaya Namah | Shri Gurubhyo Namah | Shri Paandurangaaya Namah | Shri Kuladevataayai Namah | Shri Maataa pitribhyaam Namah |

Ovee 1

जयजयाजी जगदुद्वारा । अवतारदीक्षाज्ञानेश्वरा । अघटितमायावतारधरा । भिंतीवाहना गुरुराया ॥ १ ॥

Jayajayaajee Jagad-udvaaraa | Avataara-deekshaa-Jnaaneshvaraa | Aghatita-maayaa-vataara-dharaa | Bhintee-vaahanaa Guru-raayaa ||

Ovee 2

रेड्यामुखीं वेदोच्चार । करुनि तोषविले सकळ विप्र । फोडोनि भगवदगीताभांडार । सकळ जनां वाढिलें ॥ २ ॥

Redyaa-mukheen Vedo-chchaaru | Karuni toshavile sakala Vipru | Phodoni Bhagavad-geetaa-bhaandaaru | Sakala janaa vaadhile ||

Ovee 3

ऐसा तूं कविमहाराज । तरी मम कामनेचें धरुनि चोज । ग्रंथार्थी विपुल सुरस । वैखरीतें वदवीं कां ॥ ३ ॥

Aisaa too Kavi-mahaaraaju | Taree mama kaamanechen dharuni choju | Granthaarthee vipula surasu | Vaikhareete vadavee kaa ||

Ovee 4

मागिले अध्यायीं कथा सुरस । दिधली भाक मच्छिंद्रास । वर देऊनि वातचक्रास । गमन करिता पैं झाला ॥ ४ ॥

Maagile adhyaayee kathaa surasu | Didhalee bhaaka Machchindraasu | Vara deuuni Vaata-chakraasu | Gamana karitaa pai jhaalaa ||

Ovee 5

आणि श्रीरामाची झाली भेटी । तेणेंही वर ओपूनि शेवटीं । पाशुपतरायाची रामाचे पोटीं । कामना संतुष्ट केली मच्छिंद्र ॥ ५ ॥

Aani Shree-Raamaachee jhaalee bhetee | Tenenhee vara opooni shevatee | Paashupata-raayaachee Raamaache potee | Kaamanaa santushta kelee Machchindru ||

Ovee 6

असो आतां येथूनि मच्छिंद्रनाथ । सप्त मोक्षपुर्‍य पाहूनि त्वरित । अयोघ्या मथुरा अवंतिका यथार्थ । काशी काश्मिरी पाहिलीं ॥ ६ ॥

Aso aataa yethooni Machchindra-Naathu | Sapta Moksha-purya paahuuni tvaritu | Ayodhyaa Mathuraa Avantikaa yathaarthu | Kaashee Kaashmiree paahilee ||

Ovee 7

मिथिला प्रयाग गया सुग्ग । तेथें नमूनि विष्णुपदास । अन्य तीर्थे करुनि बंगालदेश । चंद्रागिरीस तो पातला ॥ ७ ॥

Mithilaa Prayaaga Gayaa surasu (sugga) | Tethe namooni Vishnu-padaasu | Anya teerthe karuni Bangaala-deshu | Chandraagireesa toh paatalaa ||

Ovee 8

गांवांत करितां भिक्षाटन । तों सर्वोपकारी दयाळू ब्राह्मण । तयाचे दृष्टी पडतां सदन । झालें स्मरण भस्माचें ॥ ८ ॥

Gaavaanta karitaa bhikshaatanu | Toh sarvopakaaree dayaalu Braahmanu | Tayaache drishtee padataa sadanu | Jhaale smarana bhasmaachen ||

Ovee 9

मनांत म्हणे याच सदनीं । पुत्रमंत्रसंजीवनी । वरदभस्मी सिद्ध करुनी । दिधली होती निश्वयें ॥ ९ ॥

Manaanta mhane yaacha sadanee | Putra-mantra-sanjeevanee | Varada-bhasmee siddha karunee | Didhalee hotee nishchayen ||

Ovee 10

तरी ती साध्वी विप्रजाया । सरस्वती नामें होती जया । सर्वोपकारी दयाळ द्विजभार्या । सुकृत होतें तियेचें ॥ १० ॥

Taree tee saadhvee Vipra-jaayaa | Sarasvatee naamen hotee jayaa | Sarvopakaaree dayaala Dvija-bhaaryaa | Sukruta hoten tiyechen ||

Ovee 11

तरी द्वादश वर्षे लोटल्यापाठीं । पुन्हां मी येईन शेवटीं । ऐसें वदोनि भस्मचिमुटी । सरस्वतीतें दीधली असे ॥ ११ ॥

Taree dvaadasha varshe lotalyaa-paathee | Punhaa mee yaeena shevatee | Aise vadoni bhasma-chimutee | Sarasvateete de deedhalee ase ||

Ovee 12

तरी त्या मायेचा शोध करुन । पाहूं तियेचा वरदनंदन । ऐसें हदयीं मच्छिंद्र आणून । सदनामाजी प्रवेशला ॥ १२ ॥

Taree tyaa maayechaa shodha karunu | Paahoo tiyechaa Varada-nandanu | Aise hrudayee Machchindra aanuunu | Sadanaa-maajee praveshalaa ||

Ovee 13

उभा राहूनि विप्रांगणीं । हे सरस्वति ऐसी पुकारी वाणी । तंव ती ऐकूनि शुभाननी । बाहेर आली अति त्वरें ॥ १३ ॥

Ubhaa raahuuni Vipra-anganee | Hey Sarasvati aisee pukaaree vaanee | Tava tee aikuuni Shubhaananee | Baahera aalee ati tvaren ||

Ovee 14

येतां देखिला योगद्रुम । मग भिक्षा घेऊनी उत्तमोत्तम । म्हणे महाराजा भिक्षान्न । झोळीमाजी स्वीकारीं ॥ १४ ॥

Yetaa dekhila Yoga-drumu | Maga bhikshaa gheuunee uttamottamu | Mhane Mahaaraajaa bhikshaannu | Jholee-maajee sveekaaree ||

Ovee 15

मच्छिंद्र म्हणे वो शोभननी । तव नाम काय तें ऐकूं दे कानीं । येरी म्हणे सरस्वती अभिधानी । लोकोपचारें मज असे ॥ १५ ॥

Machchindra mhane vo Shobhananee | Tava naama kaaya tey aikoo de kaanee | Yeree mhane Sarasvatee abhidhaanee | Lokopachaaren maja ase ||

Ovee 16

उपरी मच्छिंद्र बोले तीतें । नाम काय तव भ्रतागतें । येरी म्हणे सर्व त्यातें । दयाळपती म्हणताती ॥ १६ ॥

Upari Machchindra bole teete | Naama kaaya tava bhrataagate | Yeree mhane sarva tyaate | Dayaala-patee mhanataatee ||

Ovee 17

नाथ म्हणे तुम्ही कवण जाती । गौड विप्र म्हणे ती तैं सरस्वती । ऐसें ऐकूनि खूण चित्तीं । मिळाली तेव्हां नाथाच्या ॥ १७ ॥

Naatha mhane tumhee kavana jaatee | Gauda Vipra mhane tee tai Sarasvatee | Aise aikuuni khoona chittee | Milalee tevhaa Naathaachyaa ||

Ovee 18

मच्छिंद्र म्हणे माये ऐक । दावीं कोठे तव बाळक । येरी म्हणे जी पुत्रमुख । पाहिले नाहीं अद्यापि ॥ १८ ॥

Machchindra mhane maaye aiku | Daavee kothe tava baalaku | Yeree mhane jee putra-mukhu | Paahile naahee adyaapi ||

Ovee 19

मच्छिंद्र म्हणे बोलसी कां खोटें । म्यां वरदभस्माचीं दिधली चिमुट । भस्म नोहे तें संजीवनीपीठ । पुत्ररुपींचें दर्शवी ॥ १९ ॥

Machchindra mhane bolasee kaa khote | Myaa Varada-bhasmaacheen didhalee chimutu | Bhasma nohe tey Sanjeevanee-peethu | Putra-rupeenchen darshavee ||

Ovee 20

दाखवी परी तो पुत्र कैसा । अजरामर मागें सोडिला कैसा । तेजःपुंज अन्यून अनिळ महेशा । ऐसा पुत्र असेल कीं ॥ २० ॥

Daakhavee paree toh putra kaisaa | Ajaraamara maage sodilaa kaisaa | Teja-punja anyoona Anila Maheshaa | Aisaa putra asela kee ||

Ovee 21

असो भस्मचिमुटी ऐकतां वाणी । खूणयुक्त झाली नितंबिनी । परी भस्मचिमुटीतें उकिरडाभुवनीं । सांडिले अन्याय वाढला ॥ २१ ॥

Aso bhasma-chimutee aikataa vaanee | Khoona-yukta jhaalee nitambinee | Paree bhasma-chimutee tey ukiradaa-bhuvanee | Saandile anyaaya vaadhalaa ||

Ovee 22

तेणेंकरुनि जाहली भयग्रस्त । हदयीं संचरला कंपवात । चित्तीं म्हणे आतां हा नाथ । शिक्षा करील मजलागीं ॥ २२ ॥

Tenen-karuni jaahalee bhaya-grastu | Hrudayee sancharalaa kampa-vaatu | Chittee mhane aataa haa Naathu | Shikshaa kareela maja-laagee ||

Ovee 23

नेणों शापें करील भस्म । कीं तोडील स्वशक्तीनें माझा काम । कीं तरुरुप हो ऐसा शाप देऊन । सांडूनि जाईल अवनीतें ॥ २३ ॥

Neno shaapen kareela bhasmu | Kee todeela sva-shakteenen maajhaa kaamu | Kee taru-roopa ho aisaa shaapa deuunu | Saandooni jaaeela avaneete ||

Ovee 24

आधी मी अल्पबुद्धीपासुनी । घेतल्या आहेत नितंबिनीवाणी । कीं कानफाट्याची विपरीत करणी । अविद्यार्णवी असती ते ॥ २४ ॥

Aadhee mee alpa-buddhee-paasooni | Ghetalyaa aahate nitambinee-vaanee | Kee Kaanaphaatyaachee vipareeta karanee | Avidyaa-arnavee asatee tey ||

Ovee 25

नाटक चेटक कुडे अपार कपट । जाणती दुर्गुण परम पापिष्ट । जाया पाहूनि उत्तम बरवट । स्तुती करिती तियेची ॥ २५ ॥

Naataka chetaka kude apaara kapatu | Jaanatee durguna parama paapishtu | Jaayaa paahuuni uttama baravatu | Stutee karitee tiyeechee ||

Ovee 26

दिनमानपर्यत कुत्री । उत्तम जया करिती रात्रीं । मग शयनीं घेऊनि शेजपात्रीं । भोग भोगिती दुरात्मे ॥ २६ ॥

Dinamaana-paryanta kutree | Uttama jayaa karitee raatree | Maga shayanee gheuuni sheja-paatree | Bhoga bhogitee duraatme ||

Ovee 27

ऐसें पूर्वी मज श्रुत । सखियामुखीं श्रवण केलें होतें । परी तोचि बोल समस्त । सत्य होऊं पाहतसे ॥ २७ ॥

Aise poorvee maja shrutu | Sakhiyaa-mukheen shravana kele hote | Paree tochi bola samastu | Satya hooo paahatase ||

Ovee 28

तरी आतां कपाळ फुटकें । होणार ते होऊ शके । कानफाट्या करुनि चेटकें । दशा करील कीं माझी ॥ २८ ॥

Taree aataa kapaala phutake | Honara tey hooo shake | Kaanaphaatyaa karuni chetake | Dashaa kareela kee maajhee ||

Ovee 29

तरी यातें कवण उपाय । कांहीं सुचेना करुं काय । हा ओळख धरुनि समय । साधूनि आला परतोनि ॥ २९ ॥

Taree yaate kavana upaayu | Kaanhee suchenaa karoo kaaya | Haa olakha dharuni samayu | Saadhooni aalaa paratoni ||

Ovee 30

ऐसे रीतीं मनीं जल्पत । तरी गात्रें थरथरा कापत । अत्यंत भयाचें भरुनि भरतें । शुद्धि पात्रा सोडिलें तिनें ॥ ३० ॥

Aise reeteen manee jalpatu | Taree gaatre tharatharaa kaapatu | Atyanta bhayaachen bharuni bharate | Shuddhi paatraa sodile tinen ||

Ovee 31

यावरी नाथ म्हणे वो जननी । पाहसी काय तूं पिशाचपणीं । पुत्र कोठें तो दावी नयनी । उशीर न लावीं वो माते ॥ ३१ ॥

Yaavaree Naatha mhane vo Jananee | Paahasee kaaya too pishaacha-panee | Putra kothe toh daavee nayanee | Usheera na laavee vo Maate ||

Ovee 32

ऐसिया बोलाची होतां दाटी । मग विचारी हदयी गोरटी । कीं यासी वदावी खरी गोष्टी । वृत्तांत जितुका झाला तो ॥ ३२ ॥

Aisiyaa bolaachee hotaa daatee | Maga vichaaree hrudayee goratee | Kee yaasee vadaavee kharee goshtee | Vrittaanta jitukaa jhaalaa toh ||

Ovee 33

खरेपणीं आहे वर्म । मिथ्यावादी होय न शर्म । दैवें अन्यायसाफी होऊन । मुक्त होतसे तो प्राणी ॥ ३३ ॥

Khare-panee aahe varmu | Mithyaa-vaadee hoya na sharmu | Daiven anyaaya-saafee houunu | Mukta hotase toh praanee ||

Ovee 34

तस्मात् जी खरी सत्यनीती । त्यांत साहते बहु असती । पांचांमुखीं बदूनि श्रीपती । मुक्त करी अन्यायीं ॥ ३४ ॥

Tasmaat jee kharee satya-neete | Tyaata saahate bahu asatee | Paanchaa-mukheen baduni Shree-patee | Mukta karee anyaayee ||

Ovee 35

तस्मात् राहो अथवा जावो प्राण । पुढें येवो कैसें घडून । परी सत्य वाचे खरें भाषण । वृत्तांत झाला तैसा वदूं ॥ ३५ ॥

Tasmaat raaho athavaa jaavo praanu | Pudhe yevo kaise ghadunu | Paree satya vaache khare bhaashanu | Vrittaanta jhaalaa taisaa vadu ||

Ovee 36

मग चरणीं ठेवूनि भाळ । उभय जोडूनि करकमळ । म्लानमुख दीन विकळ । वृत्तांत सकळ निरोपी ॥ ३६ ॥

Maga charanee thevuuni bhaalu | Ubhaya jodooni kara-kamalu | Mlaana-mukha deena vikalu | Vrittaanta sakala niropee ||

Ovee 37

म्हणे महाराजा क्षमाशीळा । आपण जो कां प्रसाद दिधला । परी अन्याय मजपासूनि झला । भस्म गारी सांडिलें ॥ ३७ ॥

Mhane Mahaaraajaa Kshamaa-sheelaa | Aapana jo kaa prasaada didhalaa | Paree anyaaya maja-paasooni jhalaa | Bhasma gaaree saandile ||

Ovee 38

सांडिलें म्हणाल काय म्हणून । तरी विश्वासें व्यापिलें नव्हतें मन । भस्मानें पुत्र होईल कोठून । ऐसे म्हणून सांडिले ॥ ३८ ॥

Saandile mhanal kaaya mhanunu | Taree vishvaasen vyaapile navate manu | Bhasmaanen putra hoeela kothoonu | Aise mhanunu saandile ||

Ovee 39

शेजारी असती बोलती जन । दारा म्हणती प्रज्ञावान । खरें नाहे निरुपण । केले विचित्र तुजलागी ॥ ३९ ॥

Shejaaree asatee bolatee janu | Daaraa mhanatee prajnaa-vaanu | Khare naahe nirupanu | Kele vichitra tujalaagee ||

Ovee 40

तेणें संशय आणूनि मनीं । नेणों कैसी घडेल करणी । जठरीं पेटला कोपवन्ही । तरी आपणचि भोगावा ॥ ४० ॥

Tenen samshaya aanuuni manee | Neno kaisee ghadela karanee | Jatharee petalaa kopa-vanhee | Taree aapanachi bhogaavaa ||

Ovee 41

अपत्याकरितां परम अहित । परगृहीं मिरवावें कां यथार्थ । म्हणोनि गौप्य धरिलें चित्तांत । समस्ती बदलीसे ॥ ४१ ॥

Apatyaa-karitaa parama ahitu | Para-gruheen miravaave kaa yathaarthu | Mhanoni gaupya dharile chittaatu | Samastee badaleese ||

Ovee 42

जन्मांत आल्या परोपकार । करावा हें शास्त्रनिर्धारं । न घडेल तरी उपकार । अनुपकार करुं नये ॥ ४२ ॥

Janmaanta aalyaa para-upakaaru | Karaavaa hey shaastra-nirdhaaru | Na ghadela taree upakaaru | Anupakaara karoo naye ||

Ovee 43

उत्तम वृक्षाची करावी लावणी । न धडे तरी न टाकावा खंडुनी । धर्म करावा न मेदिनीं । वारुं नये कवणातें ॥ ४३ ॥

Uttama vrikshaachee karaavee laavanee | Na dhade taree na taakaavaa khandunee | Dharma karaavaa na medinee | Vaaroo naye kavanaate ||

Ovee 44

आपण स्वतां तीर्थासी जावें । न घडे तरी परा न वारावें । विवाहकार्य कदा न मोडावें । आपुली बुद्धी वेंचुनियां ॥ ४४ ॥

Aapana svataa ha teerthaasee jaave | Na ghade taree paraa na vaaraave | Vivaaha-kaarya kadaa na modaave | Aapulee buddhee venchuniyaa ||

Ovee 45

गौतमीं करुं जातां चोरी । तेथें वेचूं नये वैखरी । तस्करातें मारितां अधिकारी । आड त्यातें होऊं नये ॥ ४५ ॥

Gautameen karoo jaataa choree | Tethe vechoo naye vaikharee | Taskaraate maareetaa adhikaaree | Aada tyaate hooo naye ||

Ovee 46

सुतापाशी पित्याचे अवगुण । सांगूनि न करावें मन क्षीण । सुनेपाशीं सासू हीन । म्हणूं नये कदाचि ॥ ४६ ॥

Sutaa-paashee pityaache avagunu | Saanguuni na karaave mana ksheenu | Sune-paashee saasoo heenu | Mhanuu naye kadaachi ||

Ovee 47

कूप तडाग मळे बागाईत । करतां वारुं नये कवणातें । कोणी कीर्तनासी असतील जात । आड येऊं नयें त्यासी ॥ ४७ ॥

Koopa tadaaga male baagaaitu | Karataa vaaroo naye kavanaate | Konee keertanaasee asateela jaatu | Aada yeoo nayen tyaasee ||

Ovee 48

आपुली वैखरी वेचल्यांत । होऊं पाहे पराचे अनहित । तरी ते विचारुनि स्वचित्तांत । मौनें कांहीं न बोलावें ॥ ४८ ॥

Aapulee vaikharee vechalyaata | Hooo paahe paraache anahitu | Taree tey vichaaruni sva-chittaata | Maunen kaanhee na bolaave ||

Ovee 49

ऐसें जाणोनि सरस्वती । सत्य बोलली ती युवती । कीं महाराजा विश्वास चित्तीं । ठसला नव्हता त्या वेळे ॥ ४९ ॥

Aise jaanoni Sarasvatee | Satya bolalee tee yuvatee | Kee Mahaaraajaa vishvaasa chittee | Thasalaa navhataa tyaa vele ||

Ovee 50

ऐसिया युक्तीप्रयुक्तीकरुन । भावाभावी दृष्टी वेंचून । जेणें जनाचें होय कल्याण । तोचि अर्थ करावा ॥ ५० ॥

Aisiyaa yuktee-prayuktee-karunu | Bhaavaa-bhaavee drishtee venchuunu | Jenen janaachen hoya kalyaanu | Tochi artha karaavaa ||

Ovee 51

म्हणूनि भस्माचे सांडवण । मज दयाळा घडलें पूर्ण । काय करुं दैवहीन । उपाय तो अपाय झालासे ॥ ५१ ॥

Mhanuni bhasmaache saandavanu | Maja dayaala ghadale poornu | Kaaya karoo daiva-heenu | Upaaya toh apaaya jhaalaase ||

Ovee 52

कीं वाटे चालतां चाली । धनाची ग्रंथिका पुढें आली । परी दैवहीना बुद्धी संचरली । अंध व्हावें तें समयीं ॥ ५२ ॥

Kee vaate chaalataa chaalee | Dhanaachee granthikaa pudhe aalee | Paree daiva-heenaa buddhee sancharalee | Andha vhaave tey samayee ||

Ovee 53

कीं कल्पतरुच्या वृक्षाखाली । कल्पिली कल्पना फळा आली । कीं पिशाचवत बुद्धी संचरली । दैवहीना शेवटीं ॥ ५३ ॥

Kee Kalpataru-chyaa vrikshaa-khaalee | Kalpilee kalpanaa phalaa aalee | Kee pishaacha-vata buddhee sancharalee | Daiva-heenaa shevatee ||

Ovee 54

तन्न्यायें मातें झालें । आतां क्षमा करावी माउले । अज्ञानापणें उडविलें । हित माझें महाराजा ॥ ५४ ॥

Tannyaayen maate jhaale | Aataa kshamaa karaavee maaule | Ajnaanaa-panen udavile | Hita maajhe Mahaaraajaa ||

Ovee 55

परी ही ऐकतां वाणी । मच्छिंद्र खिन्न झाला मनीं । म्हणे स्त्रिया जाती पापरुपिणी । अविश्वासाचें भांडार हें ॥ ५५ ॥

Paree hee aikataa vaanee | Machchindra khinna jhaalaa manee | Mhane striyaa jaatee paapa-rupinee | Avishvaasaachen bhaandaara hey ||

Ovee 56

हिताहित कदा न जाणती । भलतेसें पद ठेविती । आपण बुडूनि दुसर्‍यास बुडविती । बेचाळीस पूर्वजांसी ॥ ५६ ॥

Hitaahita kadaa na jaanatee | Bhalatesen pada thevitee | Aapana budooni dusaryaasa budavitee | Bechaaleesa poorvajaasee ||

Ovee 57

स्त्रियांसंगें लाभ किंचित । कांही दिसेना सकळ अनहित । उगाचि रावे भडाइत । वृषभ जेवीं वनीचा ॥ ५७ ॥

Striyaa-sangen laabha kincitu | Kaanhee disenaa sakala anahitu | Ugaachi raave bhadaaitu | Vrishabha jevee vaneechaa ||

Ovee 58

उदयापासूनि सायंकाळ । कष्ट अमित होती तुंबळ । एक क्षणही चित्त शीतळ । विश्रांतीतें मिळेना ॥ ५८ ॥

Udayaa-paasooni saayam-kaalu | Kashta amita hotee tumbalu | Eka kshanhee chitta sheetalu | Vishraantee-tey milenaa ||

Ovee 59

या विषयसुखाची परी । मानावी जरी हदयांतरी । तेथें होय स्वशक्तिबोहरी । निर्बळपणी मिरवावें ॥ ५९ ॥

Yaa vishaya-sukhaachee paree | Maanaavee jaree hrudayaantaree | Tethe hoya sva-shakti-boharee | Nirbala-panee miravaave ||

Ovee 60

ऐसी जीवासी अवस्था होय । मेलिया नरकामाजी जाय । केल्या कर्माचे रुप फेडाया । आचरण कांहीं नसेचि ॥ ६० ॥

Aisee jeevaasee avasthaa hoyu | Meliyaa naraka-maajee jaayu | Kelyaa karmaache rupa phedaayaa | Aacharana kaanhee nasechi ||

Ovee 61

शिष्यपाप गुरुनाथा । स्त्रीपाप भोगणें भर्ता । तस्मात् जिकडे तिकडे पाहतां । अनर्थाचें मूळ ती ॥ ६१ ॥

Shishya-paapa Guru-naathaa | Stree-paapa bhogane bhartaa | Tasmaat jikade tikade paahataa | Anarthaachen moola tee ||

Ovee 62

तस्मात् स्त्रियांचे बुद्धी लागे जन । तो प्राणी गा प्रज्ञाहीन । महामूर्ख अति मलीण । दुष्कर्माचा भांडारी ॥ ६२ ॥

Tasmaat striyaanche buddhee laage janu | Toh praanee gaa prajnaa-heenu | Mahaa-moorkha ati maleenu | Dushkarmaachaa bhaandaaree ||

Ovee 63

तन्न्यायें मी मूर्ख झालों । या बाईच्या बोलीं लागलों । वरदमंत्रभस्य ओपिलों । सूर्यवीर्या आणोनी ॥ ६३ ॥

Tannyaayen mee moorkha jhaalo | Yaa baai-chyaa bolee laagalo | Varada-mantra-bhasya opilo | Soorya-veeryaa aanonee ||

Ovee 64

याउपरी आणीक वर । मंत्रसंजीवनी आहे अमर । सूर्यवीर्ये देहवर । रचिला असेल कोठेंही ॥ ६४ ॥

Yaa-uparee aaneeka varu | Mantra-sanjeevanee aahe amaru | Soorya-veerye deha-varu | Rachilaa asela kothehee ||

Ovee 65

तरी आतां ठाव सांडिला । शोध करुनि पाहूं वहिला । ऐसा मनीं विचार केला । सरस्वतीतें बोलतसे ॥ ६५ ॥

Taree aataa thaava saandilaa | Shodha karuni paahoo vahilaa | Aisaa manee vichaara kelaa | Sarasvatee tey bolatase ||

Ovee 66

म्हणे माय वो ऐक वचन । घडलें घडो दैवयोगानें । तरी सांडिलें भस्म तें ठिकाण । मम दृष्टीसी दावीं कां ॥ ६६ ॥

Mhane maaya vo aika vachanu | Ghadale ghado daiva-yogaanen | Taree saandile bhasma tey thikaanu | Mama drishtee-see daavee kaa ||

Ovee 67

तुजवरी क्षोभ करावा कांहीं । तरी पदरीं कांही पडत नाहीं । तरी सांडिला ठाव माझे आई । निजदृष्टीं दावी कां ॥ ६७ ॥

Tujavaree kshobha karaavaa kaanhee | Taree padaree kaanhee padata naahee | Taree saandilaa thaava maajhe Aai | Nija-drishteen daavee kaa ||

Ovee 68

ऐसे बोलतां नाथ वाणी । भय फिटलें मुळींहूनी । प्रांजळ चित्तें शुभाननी । मुखचंद्रा उचंबळी ॥ ६८ ॥

Aise bolataa Naatha vaanee | Bhaya phitale moolheenhooni | Praanjala chitten Shubhaananee | Mukha-chandraa uchambalee ||

Ovee 69

म्हणे महाराजा योगद्रुमा । सांडिला ठाव दावित्यें तुम्हां । पुढें चाले उगमा । नाथ जातसे सवें सवें ॥ ६९ ॥

Mhane Mahaaraajaa Yoga-drumaa | Saandilaa thaava daavityen tumhaa | Pudhe chaale ugamaa | Naatha jaatase saven saven ||

Ovee 70

तंव तो उकिरडा केर उद्दाम । गोवर पडिला पर्वतासमान । तेथें जाऊनि सुमधुम । नाथाप्रती सांगतसे ॥ ७० ॥

Tava toh ukiradaa kera uddaamu | Govara padilaa parvataa-samaanu | Tethe jaauuni sumadhuma | Naathaa-pratee saangatase ||

Ovee 71

हे महाराजा तपाजेठी । येथें सांडिली भस्मचिमुटी । ऐसें ऐकोनि नाथ होटीं । हांक मारी बालकातें ॥ ७१ ॥

Hey Mahaaraajaa Tapaaje-thee | Yethe saandilee bhasma-chimutee | Aise aikoni Naatha hotee | Haanka maaree baalakaate ||

Ovee 72

हे हरीनारायण प्रतापवंता । मित्रवर्या सूर्यसुता । जरी असशील या गोवरांत । नीघ त्वरित या समयीं ॥ ७२ ॥

Hey Hari-Naaraayana prataapa-vantaa | Mitra-varyaa Soorya-sutaa | Jaree asasheela yaa govaraantu | Neegha tvarita yaa samayee ||

Ovee 73

या गोवरगिरींत नरदेहजन्म । मिरवला असें तूतें उत्तम । तरी गोरक्ष ऐसें तूतें नाम । सुढाळपणीं मज वाटे ॥ ७३ ॥

Yaa Govara-gireeta nara-deha-janmu | Miravalaa asen toote uttamu | Taree Goraksha aise toote naamu | Sudhaala-panee maja vaate ||

Ovee 74

द्वादश वर्षेपर्यंत । बैसलासी गोवरक्षणार्थ । म्हणूनि गोवररक्षक नाम तूतें । पाचारितों स्वच्छंद्रें ॥ ७४ ॥

Dvaadasha varshe-paryantu | Baisalaasee Govara-kshanaarthu | Mhanuni Govara-rakshaka naama toote | Paachaarito svachchhandren ||

Ovee 75

तरी आतां न लावी उशीर । हे गोरक्षनाथा निघे बाहेर । ऐसे वदतां नाथ मच्छिंद्र । बाळशब्द उद्देला ॥ ७५ ॥

Taree aataa na laavee usheeru | Hey Goraksha-Naathaa nighe baaheru | Aise vadataa Naatha Machchindru | Baala-shabda uddelaa ||

Ovee 76

म्हणे महाराजा गुरुवर्या । गोरक्ष असें मी या ठाया । परी गोवरनगानें गुंफित काया । भार मौळी विराजला ॥ ७६ ॥

Mhane Mahaaraajaa Guru-varyaa | Goraksha asen mee yaa thaayaa | Paree Govara-nagaanen gumphita kaayaa | Bhaara mauli viraajalaa ||

Ovee 77

तेणेंकरुनि शरीरवेष्टण । झालें आहे दडपण । तरी गौरीयातें विचारुन । बाहेर काढीं महाराजा ॥ ७७ ॥

Tenen-karuni shareera-veshtanu | Jhaale aahe dadapanu | Taree Gauriyaate vichaarunu | Baahera kaadhee Mahaaraajaa ||

Ovee 78

ऐसें ऐकूनि बोले उत्तर । लौकरी आणून लोहपत्र । मही विदारुनि नगगौर । बाळतनू काढिली ॥ ७८ ॥

Aise aikuuni bole uttaru | Laukaree aanuuna loha-patru | Mahee vidaaruni naga-gauru | Baala-tanuu kaadhilee ||

Ovee 79

काढिली परी ती तनुलता । बालार्ककिरणीं दिसे समता । कीं घनमांदुसी विद्युल्लता । चमक दावी आगळी ॥ ७९ ॥

Kaadhilee paree tee tanu-lataa | Baalarka-kiraneen dise samataa | Kee ghana-maandusee vidyul-lataa | Chamaka daavee aagalee ||

Ovee 80

कीं पूर्ण चंद्र प्रकाश पौर्णिमेचा । दिशा उजळे समयीं निशीच्या । तेवी तनुगर्म मदनाचा । जगामाजी मिरवला ॥ ८० ॥

Kee poorna Chandra prakaasha Paurnimechaa | Dishaa ujale samayee nisheechyaa | Tevee tanu-garma Madanaachaa | Jagaa-maajee miravalaa ||

Ovee 81

कीं दुसरा ईश तो चक्रधर । त्यजोनि आतां मूर्तिसार । वीट मानूनी क्षीरसागर । म्हणूनि येथें आला असे ॥ ८१ ॥

Kee dusaraa Eesha to Chakradharu | Tyajoni aataa moorti-saaru | Veeta maanuuni Ksheera-saagaru | Mhanuni yethe aalaa ase ||

Ovee 82

कुंकुमाकार पदपंकज । सकळ आंगोळ्या तेजःपुंज । चंद्राकारसम विराजे । नखें अग्न आंगोळी ॥ ८२ ॥

Kunkumaa-kaara pada-pankaju | Sakala aangolyaa teja-punju | Chandraa-kaara-sama viraaje | Nakhe agna aangolee ||

Ovee 83

घोटींव सुनीळ अपूर्व देखा । कीं इंद्रनिळाची झळके बिका । मनगटावरी अलौलिका । सकळ पोटरी विराजे ॥ ८३ ॥

Ghoteeva suneela apoorva dekhaa | Kee Indra-nilaachee jhalake bikaa | Managataa-varee alaulikaa | Sakala potaree viraaje ||

Ovee 84

गुडघ्यावरी जानुस्थळ । जैसे स्तंभ कर्दळीचे उभय सरळ । त्यावरी कटितटा अति निर्मळ । हरिमाजासम जाणावी ॥ ८४ ॥

Gudaghyaa-varee jaanu-sthalu | Jaise stambha kardaleeche ubhaya saralu | Tyaavaree kati-tata ati nirmalu | Hari-maajaa-sama jaanaavee ||

Ovee 85

कटीवरती नाभिघाम् । त्यावरतें हदय अति सुगम । सुगम परी विद्याधाम । ऐसेपरी वाटतसे ॥ ८५ ॥

Katee-varatee naabhi-ghaamu | Tyaavaraate hrudaya ati sugamu | Sugama paree vidyaa-dhaamu | Aiseparee vaatatase ||

Ovee 86

सरळ बाहु स्कंधीं शोभत । परी आजानबाहु दिसों येत । तयामाजी जग समस्त । उभ्या कर्दळी मिरवती ॥ ८६ ॥

Sarala baahu skandheen shobhatu | Paree aajaanabaahu diso yetu | Tayaa-maajee jaga samastu | Ubhyaa kardalee miravatee ||

Ovee 87

त्यातेंही अंगुळ्या सरळ प्रकाम । तयांअग्रीं नख उग्रतम । चंद्राकृती तेज उत्तम । कोर जैसी द्वितीयेची ॥ ८७ ॥

Tyaatehee angulyaa sarala prakaamu | Tayaa-agree nakha ugratamu | Chandraa-krutee teja uttamu | Kora jaisee dviteeyechee ||

Ovee 88

असो स्कंधामाजी ग्रीवा सकळ । घोटितां बीक दावी सकळ । तयावरी हनुवटी निर्मळ । अधरोपरी शोभतसे ॥ ८८ ॥

Aso skandhaa-maajee greevaa sakalu | Ghotitaa beeka daavee sakalu | Tayaavaree hanuvatee nirmalu | Adhara-uparee shobhatase ||

Ovee 89

अधर दंत जिव्हेसहित । आनन केवळ चंद्र मूर्तिमंत । परी आनन नोहे धाम निश्वित । वेदधनाचें विराजे ॥ ८९ ॥

Adhara danta jivhe-sahitu | Aanana kevala Chandra moortimantu | Paree aanana nohe dhaama nishchitu | Veda-dhanaachen viraaje ||

Ovee 90

सरळ नासिका शुकाग्रवत । उभय चक्षु विशाळवंत । चक्षु नव्हेत ते शशिआदित्य । नांदावया पातले ॥ ९० ॥

Sarala naasikaa shukaa-gravatu | Ubhaya chakshu vishaala-vantu | Chakshu navhete tey Shashi-Aadityu | Naandaavayaa paatale ||

Ovee 91

भाळ विशाळ कबरी भार । कुरळ वरती पिंगटाकार । ऐसा महाराज सर्वेश्वर । उदया आला वाटतें ॥ ९१ ॥

Bhaala vishaala kabaree bhaaru | Kurada varatee pingataa-kaaru | Aisaa Mahaaraaja Sarveshvaru | Udayaa aalaa vaatate ||

Ovee 92

द्वादश वर्षे अलोलिक । सर्वगुणी पाहतां बालक । सरस्वतीनें भाळी देख । तर्जनीतें लाविलें ॥ ९२ ॥

Dvaadasha varshe aloliku | Sarva-gunee paahataa baalaku | Sarasvateenen bhaalee dekhu | Tarjaneete laavile ||

Ovee 93

मनांत म्हणे ती गोरटी । आहा जनीं मीच करंटी । ऐसा पुत्र माझिये पोटीं । येतां दैवें उच्छेदिला ॥ ९३ ॥

Manaata mhane tee goratee | Aahaa janee meech karantee | Aisaa putra maajhiye potee | Yetaa daiven uchchhedilaa ||

Ovee 94

चित्तीं उठोनि परम तळमळ । नेत्रीं दाटलें अपार जळ । मोहें करपें हदयकमळ । रुदनसंवादा अनुवादी ॥ ९४ ॥

Chittee uthoni parama talamalu | Netreen daatale apaara jalu | Mohen karape hrudaya-kamalu | Rudana-samvaadaa anuvaadee ||

Ovee 95

तें पाहूनि मच्छिंद्रनाथ । म्हणे खेद कां वो करिसी व्यर्थ । तुझा नव्हता तो सुत । प्राप्त कैसा होईल ॥ ९५ ॥

Tey paahuuni Machchindra-Naathu | Mhane kheda kaa vo karisee vyarthu | Tujhaa navhataa toh sutu | Praapta kaisaa hoeelu ||

Ovee 96

पहा पहा अन्नयोग । श्वान पराचा भक्षितो भाग । परी उलटोनि रसनामार्ग । श्वान दैवें विराजे ॥ ९६ ॥

Pahaa pahaa anna-yogu | Shvaana paraachaa bhakshito bhaagu | Paree ulatoni rasanaa-maargu | Shvaana daiven viraaje ||

Ovee 97

तन्न्यायें मूर्तिमंत । विभाग नसे हा ऐसा सुत । आता शोक करिसी कां व्यर्थ । नवशापविभाग मिरविसी ॥ ९७ ॥

Tannyaayen moortimantu | Vibhaaga nase haa aisaa sutu | Aataa shoka karisee kaa vyarthu | Nava-shaapa-vibhaaga miravisee ||

Ovee 98

तरी जा तूं येथूनी । नाहक घेसील शापवाणी । माझा कोप प्रत्यक्ष अग्नी । ब्रह्मादिकां साहेना ॥ ९८ ॥

Taree jaa too yethooni | Naahaka gheseela shaapa-vaanee | Maajhaa kopa pratyaksha agnee | Brahmaadikaa saahenaa ||

Ovee 99

ऐसी बोलिला क्रूर वार्ता । सरस्वती पावली भय चित्ता । मागें पाऊल ठेवूनि तत्त्वतां । निजसदना पातली ॥ ९९ ॥

Aisee bolilaa kroora vaartaa | Sarasvatee paavalee bhaya chittaa | Maage paaula thevuuni tattvataa | Nija-sadanaa paatalee ||

Ovee 100

येरीकडे गोरक्षनाथें । येऊनि वंदिलें गुरुपदातें । मच्छिंद्रनाथ तो प्रसन्नचित्तें । अनुग्रह ओपितसे ॥ १०० ॥

Yereekade Goraksha-Naathe | Yeuuni vandile Guru-padaate | Machchindra-Naatha toh prasanna-chitten | Anugraha opitase ||

Ovee 101

ॐ इति एकाक्षर अक्षर । संबोधीत समग्र । नारायणीं नामोच्चार । मंत्रविधीनें निरोपिला ॥ १०१ ॥

Om iti ekaakshara aksharu | Sambodheeta samagru | Naaraayaneen naamo-chchaaru | Mantra-vidheenen niropilaa ||

Ovee 102

वरदहस्त ठेवूनि मौळीं । सकळ निवटिली अज्ञानकाजळी । वरदविभूती चर्चूनि भाळीं । मुख कुरवाळी प्रेमानें ॥ १०२ ॥

Varada-hasta thevuuni mauli | Sakala nivatilee ajnaana-kaajalee | Varada-vibhootee charchooni bhaalee | Mukha kuravaalee premaanen ||

Ovee 103

मग हस्त धरोनि तत्त्वतां । म्हणे तान्हुल्या ऊठ आतां । महीचे गोचर करुनि तीर्था । हरिपरायणा सकामातें ॥ १०३ ॥

Maga hasta dharooni tattvataa | Mhane taanhulyaa ootha aataa | Maheeche gochara karuni teerthaa | Hari-paraayanaa sakaamaate ||

Ovee 104

अवश्य म्हणूनि गोरक्षनाथ । सलीन चरणीं माथा ठेवित । श्रीमच्छिंद्राचा धरुनि हस्त । गमन करिता पैं झाला ॥ १०४ ॥

Avashya mhanuni Goraksha-Naatha | Saleena charanee maathaa thevitu | Shree-Machchindraachaa dharuni hastu | Gamana karitaa pai jhaalaa ||

Ovee 105

चंद्रागिरींस्थान सोडूनि । करिती जगन्नाथीं गमन । तों मार्गी जातां एक ग्राम । कनकगिरि लागला ॥ १०५ ॥

Chandraagiree-sthaana sodooni | Karitee Jagannaathee gamanu | Toh maargee jaataa eka graamu | Kanaka-Giri laagalaa ||

Ovee 106

मच्छिंद्र पाहता ग्राम सुरस । बोलतां झाला गोरक्षास । बा रे प्रारंभ क्षुधेस । जठरामाजी दाटला ॥ १०६ ॥

Machchindra paahataa graama surasu | Bolataa jhaalaa Gorakshaasu | Baa re prarambha kshudhesu | Jatharaa-maajee daatalaa ||

Ovee 107

कक्षेमाजी घालूनि झोळी । बा रे संचरोनी वस्तिमेळीं । भिक्षा मागूनि ये वेळीं । क्षुधा माझी हरी कीं ॥ १०७ ॥

Kakshe-maajee ghaaluuni jholee | Baa re sancharooni vasti-melee | Bhikshaa maaguuni ye velee | Kshudhaa maajhee Hari kee ||

Ovee 108

अवश्य म्हणूनि गोरक्षनाथ । सत्वर झोळी कक्षे घेत । संचरोनि कनकग्रामांत । भिक्षा मागे घरोघरीं ॥ १०८ ॥

Avashya mhanuni Goraksha-Naathu | Satvara jholee kakshe ghetu | Sancharooni Kanaka-Graamaatu | Bhikshaa maage gharo-gharee ||

Ovee 109

भिक्षा मागतां अति उद्देशीं । तंव तो गेला एका विप्रगृहासी । तेथें पाहतां ते दिवशीं । पितृश्राद्ध मिरवलें ॥ १०९ ॥

Bhikshaa maagataa ati uddeshee | Tava toh gelaa ekaa Vipra-gruhaasee | Tethe paahataa tey divashee | Pitru-shraaddha miravale ||

Ovee 110

विप्र करुनियां भोजन । उपरी मागत्यासी देतसे अन्न । ते संधीसी गोरक्ष जाऊन । ‘अलक्ष’ जल्पतसे ॥ ११० ॥

Vipra karuniyaa bhojanu | Upari maagatyaasee detase annu | Tey sandheesee Goraksha jaauunu | 'Alaksha' jalpatase ||

Ovee 111

तंव त्या घरची नितंबिनी । महाप्राज्ञिक सुस्वरुपिणी । क्षमाशांतीची लावण्यखाणी । सर्वगुणीं संपन्न ॥ १११ ॥

Tava tyaa gharchi nitambinee | Mahaa-praajnika susvarupinee | Kshamaa-shaanteechee laavanya-khaanee | Sarva-guneen sampannu ||

Ovee 112

तिनें पाहतां गोरक्षनाथ । भाविती झाली चित्तांत । म्हणे धन्य हें बाळ अतित । चांगुलपर्णी मिरवतसे ॥ ११२ ॥

Tinien paahataa Goraksha-Naathu | Bhaavitee jhaalee chittaatu | Mhane dhanya hey baala atitu | Chaangula-parnee miravatase ||

Ovee 113

प्रत्यक्ष मातें भासे कैसा । कीं बालर्कतनूचा ओतिला ठसा । कीं हरुनि चपळेचें मांदुसा । महीलागीं उतरला ॥ ११३ ॥

Pratyaksha maate bhaase kaisaa | Kee Baalarka-tanuuchaa otilaa thasaa | Kee haruni chapalechen maandusaa | Mahee-laagee utaralaa ||

Ovee 114

परी हा तापसी योगी वरिष्ठ । मातें भासतो योग हा श्रेष्ठ । पूर्वीचा कोणी योगभ्रष्ट । जगामाजी मिरवतसे ॥ ११४ ॥

Paree haa taapasee Yogi varishthu | Maate bhaasato yoga haa shreshthu | Poorveechaa konee yoga-bhrashtu | Jagaa-maajee miravatase ||

Ovee 115

ऐसें जाणूनि लवडसवडी । पात्रीं पदार्थ स्वकरें वाढी । अन्नसामग्री अति तांतडी । घेऊनि आली भिक्षेसी ॥ ११५ ॥

Aise jaanuuni lavada-savadee | Paatreen padartha sva-karen vaadhee | Anna-saamagree ati taantadee | Gheuuni aalee bhikshesee ||

Ovee 116

खाज्या करंज्या पदार्थ धिवर । पोळी भात शिरा कचोर । मालुपुव्यादि सुकुमार । परम मृदू भक्ष्य तो ॥ ११६ ॥

Khaajyaa karanjyaa padartha dhivaru | Polee bhaata shiraa kachoru | Maalupuvyaadi sukumaru | Parama mrudoo bhakshya toh ||

Ovee 117

चोटी मुगदळ बुंदी विशेष । पूर्ण पोळिया विस्तीर्ण पात्रास । धान्या पुर्‍या पंच मधुरस । श्रद्धापूर्ण ठेविल्या ॥ ११७ ॥

Chotee mugadala bundee visheshu | Poorna poleyaa visteerna paatraasu | Dhaaryaa (Dhaanyaa) puryaa pancha madhurasu | Shraddhaa-poorna thevilyaa ||

Ovee 118

वड्या पातवड्या शाखा बहुत । सौभ्यमठ्ठकाचे द्रोण थरित । कोशिंबिरी आंबेरायतें । बहु भात चटणिया ॥ ११८ ॥

Vadyaa paatavadyaa shaakhaa bahutu | Saubhya-matthakaache drone tharitu | Koshimbiree aamberaayate | Bahu bhaata chataniyaa ||

Ovee 119

कढी सांबारें वडी त्यांत । सार आमटी चणचणीत । नाना द्रोण भरुनि घृत । मेतकुटादि वाढिलें ॥ ११९ ॥

Kadhee saambaaren vadee tyaatu | Saara aamtee chanachaneetu | Naanaa drone bharuni ghrutu | Metakutadi vaadhile ||

Ovee 120

मध्यभागीं ठेवूनि भात । त्यावरी वरण कनकवर्णात । तळीं वडे पोखरे दह्यांत । घालोनियां वाढिलें ॥ १२० ॥

Madhya-bhaageen thevooni bhaatu Tyaavari varana kanaka-varnaatu Taleen vade pokhare dahyaatu Ghaaloniyaa vaadhileen

Ovee 121

ऐसियापरी षड्रसान्न । घवघवीत पात्र वाढून । श्रीगोरक्षापुढें ठेवून । नमस्कारी प्रीतीनें ॥ १२१ ॥

Aisiyaa-paree shad-rasaannu | Ghavaghaveeta paatra vaadhuunu | Shree-Gorakshaa-pudhe thevuunu | Namaskaaree preeteenen ||

Ovee 122

गोरक्ष पाहतां पात्र सुरस । मनीं वाटला परम हर्ष । चित्तीं म्हणे त्या नितंबिनीस । धन्य धन्य माउले ॥ १२२ ॥

Goraksha paahataa paatra surasu | Manee vaatalaa parama harshu | Chittee mhane tyaa nitambineesu | Dhanya dhanya maaule ||

Ovee 123

अहा आम्ही कोठील कोण । नोहे इष्ट सोयरे जन । आम्हासाठीं सिद्ध करुन । पात्र वाढून आणिलें ॥ १२३ ॥

Ahaa aamhee kotheela konu | Nohe ishta soyare janu | Aamhaa-saathee siddha karunu | Paatra vaadhuuna aanile ||

Ovee 124

पात्र पहा घवघवीत । हें पात्र नोहें यथार्थ । शिवलिंगी शोभला भात । पात्र शाळुंका मिरवली ॥ १२४ ॥

Paatra pahaa ghavaghaveetu | Hey paatra nohe yathaarthu | Shiva-lingee shobhalaa bhaatu | Paatra shaalunkaa miravalee ||

Ovee 125

नाना पदार्थ अर्थप्रकरण । तें शिवासी अपार सुगम । कीं शिवलाखोली ढांसळून । शाळुंकाते मिरविली ॥ १२५ ॥

Naanaa padartha artha-prakaranu | Tey Shivaasee apaara sugamu | Kee Shiva-laakholee dhaansaloonu | Shaalunkaate miravilee ||

Ovee 126

कीं प्रीतीं पाहतां तो भात । सकळ अन्नाचा प्रभु शोभत । पात्रमहीतें प्रीतीनें बहुत । नाना पदार्थ मिरवलें ॥ १२६ ॥

Kee preeteen paahataa toh bhaatu | Sakala annaachaa prabhu shobhatu | Paatra-maheete preeteenen bahutu | Naanaa padartha miravale ||

Ovee 127

तरी शाक नोहे पुतनावेळ । खाजें मंत्री दिसे सकळ । मौळीं छत्र तेजाळ । वरान्न हें मिरविले ॥ १२७ ॥

Taree shaaka nohe putanaa-velu | Khaaje mantri dise sakalu | Mauli chhatra tejaalu | Varaanna hey miravile ||

Ovee 128

ऐसा भास भासूनि हदयीं । पात्र कक्षझोळीन ठेवी । आशीर्वचने तोषवूनि बाई । जाता झाला महाराज ॥ १२८ ॥

Aisaa bhaasa bhaasuuni hrudayee | Paatra kaksha-jholeena thevee | Aasheer-vachane toshavuuni baai | Jaataa jhaalaa Mahaaraaju ||

Ovee 129

चित्तीं म्हणे उदरापुरतें । प्राप्त अन्न झालें मातें । आतां वेंचूनि स्वकष्टातें । केवीं हिंडावें घरोघरीं ॥ १२९ ॥

Chittee mhane udara-purate | Praapta anna jhaale maate | Aataa venchuuni sva-kashtaate | Kevee hindaave gharo-gharee ||

Ovee 130

ऐसा विचार करुनि चित्तीं । येऊनि वंदिलें श्रीगुरुमूर्ती । भिक्षाझोळी कक्षेंतूनि निगुते । काढूनि ठेवी पुढारां ॥ १३० ॥

Aisaa vichaara karuni chittee | Yeuuni vandile Shree-Guru-moortee | Bhikshaa-jholee kakshe-tooni nigute | Kaadhuuni thevee pudhaaraa ||

Ovee 131

तंव ती प्रत्यक्ष तपोमौळी । विकासूनि पाहे झोळी । तंव तें अन्न सुंदर परिमळीं । निजदृष्टीं देखिलें ॥ १३१ ॥

Tava tee pratyaksha Tapo-mauli | Vikaasuuni paahe jholee | Tava tey anna sundara parimalee | Nija-drishteen dekhile ||

Ovee 132

मग तें घेऊनि आपुलेपासीं । भोजन करी योगींद्र तापसी । अन्न स्वादिष्ट रसनेसी । लागतां भक्षी आवडीनें ॥ १३२ ॥

Maga tey gheuuni aapule-paasee | Bhojana karee Yogindra taapasee | Anna svaadishta rasanesee | Laagataa bhakshi aavadeenen ||

Ovee 133

मुखामाजी कवळ करितां । रसना न लावी दंतां । म्हणे दे तरकी होतील आतां । लवडसवडी लोटीतसे ॥ १३३ ॥

Mukhaa-maajee kavala karitaa | Rasanaa na laavee dantaa | Mhane de tarakee hoteela aataa | Lavada-savadee loteetase ||

Ovee 134

जठरभांडारीं भरुनि भरतें । आणीक इच्छे नाहीं पुरतें । परी सर्व पदार्थ कामनायुक्त । वंडा प्रिय मिरवला ॥ १३४ ॥

Jathara-bhaandaaree bharuni bharate | Aaneeka ichchhe naahee purate | Paree sarva padartha kaamanaa-yuktu | Vadaa priya miravalaa ||

Ovee 135

परी पदार्थ अपूर्वपणीं । कामना येथें राहिली मनीं । कीं वडा आणीक असतां भोजनीं । चांगुलपणा मिरवितो ॥ १३५ ॥

Paree padartha apoorva-panee | Kaamanaa yethe raahilee manee | Kee vadaa aaneeka asataa bhojanee | Chaangula-panaa miravitoh ||

Ovee 136

ऐसी चित्तीं कल्पना आणून । पाहता झाला गोरक्षवदन । तों सच्छिष्य ओळखून । बोलता झाला गुरुसी ॥ १३६ ॥

Aisee chittee kalpanaa aanuunu | Paahataa jhaalaa Goraksha-vadanu | Toh sachchishya olakhuunu | Bolataa jhaalaa Guru-see ||

Ovee 137

म्हणे महाराजा तपोधना । कवण कामना आली मना । तो अर्थ उघड दावूनि वचना । आम्हां कार्या निरोपावें ॥ १३७ ॥

Mhane Mahaaraajaa Tapo-dhanaa | Kavana kaamanaa aalee manaa | Toh artha ughada daavuuni vachanaa | Aamhaa kaaryaa niropaave ||

Ovee 138

येरु म्हणे गोरक्षनंदना । कामना वेधली माझिया मना । आणिक वडा असता भोजना । तृप्त चित्तीं मिरवतों ॥ १३८ ॥

Yeru mhane Goraksha-nandanaa | Kaamanaa vedhalee maajhiyaa manaa | Aanika vadaa asataa bhojanaa | Trupta chittee miravatoh ||

Ovee 139

ऐसें ऐकोनि गुरुचें चोज । म्हणे गुरुराजा महाराज । आतांचि वडा आणूनि सहज । तुम्हांप्रती देईन मी ॥ १३९ ॥

Aise aikoni Guru-chen choju | Mhane Guru-raajaa Mahaaraaju | Aataanchi vadaa aanuuni sahaju | Tumhaa-pratee daeena mee ||

Ovee 140

ऐसें म्हणूनि तात्काळिक । उठता झाला तपोनायक । विप्रगृहीं येऊनि देख । मारी हांक गोरक्ष तो ॥ १४० ॥

Aise mhanuni taatkaaliku | Uthataa jhaalaa Tapo-naayaku | Vipra-gruheen yeuuni dekhu | Maaree haanka Goraksha toh ||

Ovee 141

म्हणे माय वो माय आतां । आणिक वडा दे तत्त्वतां । मम गुरुची कामना असे चित्ता । तृप्ती अस्तातें पावेना ॥ १४१ ॥

Mhane maaya vo maaya aataa | Aanika vadaa de tattvataa | Mama Guru-chee kaamanaa ase chittaa | Truptee astaate paavenaa ||

Ovee 142

तंव ते बोले नितंबिनी । आलासी गुरुचें निमित्त करोनी । परी सकामसविता स्वेच्छापणीं । हदयापात्रीं हेलावे ॥ १४२ ॥

Tava tey bole nitambinee | Aalaasee Guru-chen nimitta karonee | Paree sakaama-savitaa svechchhaa-panee | Hrudayaa-paatreen helaave ||

Ovee 143

मातें दावूनि गुरुभक्ती । कामने करुं पाहसी तृप्ती । तस्मात् सकळ अर्थ कळूं आला चित्तीं । मजलागीं जाण पां ॥ १४३ ॥

Maate daavuuni Guru-bhaktee | Kaamane karoo paahasee truptee | Tasmaat sakala artha kaloo aalaa chittee | Maja-laagee jaana paa ||

Ovee 144

येरु म्हणे जननी ऐसें । कामनीं वेधलें नाहीं मानस । गुरुइच्छा कामउद्देश । पाहूं आलों त व ठाया ॥ १४४ ॥

Yeru mhane Jananee aise | Kaamaneen vedhale naahee maanasu | Guru-ichchhaa kaama-uddeshu | Paahoo aalo tava thaayaa ||

Ovee 145

तंव ती बोले विप्रनंदिनी । गुरुअर्थ काम मी । वेधली म्हणतोसी तरी प्राज्ञी । वन माजें ऐकावें ॥ १४५ ॥

Tava tee bole Vipra-nandinee | Guru-artha kaama mee | Vedhalee mhanatosee taree praajnee | Vana maajen aikaave ||

Ovee 146

अगा मम भक्तीचे प्रसंगेंकरुन । तूतें दिधलें पहा वाढून । पुन्हां आलासी मागून । तरी तें नाहीं फुकाचें ॥ १४६ ॥

Agaa mama bhaktee-che prasangen-karunu | Toote didhale pahaa vaadhuunu | Punhaa aalaasee maaguunu | Taree tey naahee phukaachen ||

Ovee 147

येरु म्हणे तरी त्यास । काय लागतें सांग आम्हांस । तेंचि देऊनि तूतें खास । वडे जाण इच्छितों ॥ १४७ ॥

Yeru mhane taree tyaasu | Kaaya laagate saanga aamhaasu | Techi deuuni toote khaasu | Vade jaana ichchhitoh ||

Ovee 148

येरी म्हणे गुरुभक्ती । मातें दावूं पावलासी शक्ती । परी वडे अन्नावरते पाहिजेत । डोळा काढूनि देई कां ॥ १४८ ॥

Yeree mhane Guru-bhaktee | Maate daavoo paavalaasee shaktee | Paree vade annaa-varate paahijete | Dolaa kaadhuuni daee kaa ||

Ovee 149

येरु म्हणे काय कठिण । चक्षुकामनीं वेधलें मन । तरी चक्षु आतां देईन जाण । उशीर नसे या कार्या ॥ १४९ ॥

Yeru mhane kaaya kathinu | Chakshu-kaamaneen vedhale manu | Taree chakshu aataa deeena jaanu | Usheera nase yaa kaaryaa ||

Ovee 150

ऐसें बोलुनि केलें कौतुका । तत्काळ अंगुळी अनामिका । चक्षुद्वारी घालोनि देखा । बाहेर काढिलें बुबुळातें ॥ १५० ॥

Aise boluni kele kautukaa | Tatkaala angulee anaamikaa | Chakshu-dvaaree ghaaloni dekhaa | Baahera kaadhile bubulaate ||

Ovee 151

बुबुळगोळ वामकरतटी । ठेवितां लोटला रुधिर पाटी । जैसा नगीं झरा लोटीं । अकस्माद उदभवलासे ॥ १५१ ॥

Bubula-gola vaama-kara-tatee | Thevitaa lotalaa rudhira paatee | Jaisaa nageen jharaa lotee | Akasmaada udabhavalaase ||

Ovee 152

कीं मांदारनदी स्वर्गीहुनी । उत्तरे मनकर्णिकेचे जीवनीं । तन्न्यायें चक्षुद्वाराहूनी । लोटे लोटला रुधिराचा ॥ १५२ ॥

Kee Maandaara-nadee svargee-hooni | Uttare Manakarnike-che jeevanee | Tannyaayen chakshu-dvaaraa-hooni | Lote lotalaa rudhiraachaa ||

Ovee 153

म्हणावी ती रुधिर नोहे शक्ती । दाखवूं पातली गुरुभक्ती । विप्रकामना पात्र भरुनि । जीवनभागीरथी दाविली ॥ १५३ ॥

Mhanaavee tee rudhira nohe shaktee | Daakhavoo paatalee Guru-bhaktee | Vipra-kaamanaa paatra bharuni | Jeevana-Bhaageerathee daavilee ||

Ovee 154

कां ते जाया हेलनभाव । ती सागराची मिरवली ठेव । तदर्थ जीवनभागिरथीराव । गोरक्षनगीची आणिली असे ॥ १५४ ॥

Kaa tey jaayaa helana-bhaavu | Tee saagaraachee miravalee thevu | Tad-artha jeevana-Bhaageerathee-raavu | Goraksha-nageechee aanilee ase ||

Ovee 155

असों ऐसें तेणें रुधिरा । लोट लोटला महीवरा । तें पाहूनि चिंतातुरा । प्रेमें जाया मिरवली ॥ १५५ ॥

Ason aise tenen rudhiraa | Lota lotalaa mahee-varaa | Tey paahuuni chintaa-turaa | Preemen jaayaa miravalee ||

Ovee 156

रुधिर वाहतां भडभडाट । महीं लोटला रक्तपाट । खंडणा नोहे परम अचाट । भूषण मिरवी लोकातें ॥ १५६ ॥

Rudhira vaahataa bhadabhadaatu | Maheen lotalaa rakta-paatu | Khandanaa nohe parama achaatu | Bhooshana miravee lokaate ||

Ovee 157

तरी तो पाहतां रुधिरपाट । नोहे धरादेवीचा शुद्ध मळवट । भाळीं चर्चूनि कुंकुमपाट । भूषण मिरवी लोकांतें ॥ १५७ ॥

Taree toh paahataa rudhira-paatu | Nohe Dharaa-devee-chaa shuddha malavatu | Bhaaleen charchooni kunkuma-paatu | Bhooshana miravee lokaate ||

Ovee 158

ऐसी ती विप्रदारा पाहून । लज्जित झाली अरिष्टापण । परम चित्तीं खोच मानून । सदनामाजी परतली ॥ १५८ ॥

Aisee tee vipradaaraa paahoonu | Lajjita jhaalee arishtaapanu | Parama chittee khocha maanoonu | Sadanaamaajee paratalee ||

Ovee 159

चित्तीं म्हणे हा अहाहा कैसें । बोलतां झालें विपर्यासें । धन्य हा एक शिष्य असे । जगामाजी मिरवला ॥ १५९ ॥

Chittee mhane haa ahaahaa kaise | Bolataa jhaale viparyaase | Dhanya haa eka shishya ase | Jagaa-maajee miravalaa ||

Ovee 160

अहा कैसें केलें धैर्यपण । बोलतांचि काढिला जेणें नयन । परी ती व्यापूनि भयसंपन्न । म्लानवदन मिरवली ॥ १६० ॥

Ahaa kaise kele dhairya-panu | Bolataachi kaadhilaa jenen nayanu | Paree tee vyaapuuni bhaya-sampannu | Mlaana-vadana miravalee ||

Ovee 161

मग वडे घेऊनि सातपांच । देऊं पातली लगबगें साच । पुढें ठेवूनि वदे वाचे । ऐक्याथें करी भावार्थ ॥ १६१ ॥

Maga vade gheuuni saata-paanchu | Deoo paatalee lagabagen saachu | Pudhe thevuuni vade vaache | Aikyaathe karee bhaavaarthu ||

Ovee 162

उपरी जोडूनि उभय पाणी । विनंती करी म्लानवदनीं । म्हणे महाराजा सहजबाणी । शब्द माझा उदेला ॥ १६२ ॥

Upari jodooni ubhaya paanee | Vinantee karee mlaana-vadanee | Mhane Mahaaraajaa sahaja-baanee | Shabda maajhaa udelaa ||

Ovee 163

परी उदय होतां न लावितां वेळ । तुम्ही बाहेर काढिलें बुबुळ । परी मम अन्यायी शब्द केवळ । क्षमापात्रीं मिरवणें ॥ १६३ ॥

Paree udaya hotaa na laavitaa velu | Tumhee baahera kaadhile bubulu | Paree mama anyaayee shabda kevalu | Kshamaa-paatreen miravane ||

Ovee 164

तुम्ही कृपाळू संपूर्ण । बैमतां अंगीं क्लेश धरुन । परी तितुकें दुःख पराकारण । देऊं ऐसें वाटेना ॥ १६४ ॥

Tumhee kripaalu sampoornu | Baisataa angeen klesha dharunu | Paree tituke dukha paraa-kaaranu | Deoo aise vaatenaa ||

Ovee 165

कीं कमळ करी अस्तसमयीं । घ्यावया विद्रा इच्छा घेत हदयी । परी तें दुःखप्रवाही । कदाकाळी मिरवेना ॥ १६५ ॥

Kee kamala karee asta-samayee | Ghyaavayaa vidraa ichchhaa gheta hrudayee | Paree tey dukha-pravaahee | Kadaa-kaalee miravenaa ||

Ovee 166

शेवटीं आपण पावोनि मरण । परातें कळिके सुख ओपून । राहे तन्न्यायें करुन । तुम्ही संत आहाती ॥ १६६ ॥

Shevateen aapana paavoni maranu | Paraate kalike sukha opoonu | Raahe tannyaayen karunu | Tumhee santa aahaatee ||

Ovee 167

उपरी बोले गोरक्षनाथ । तूं किमर्थ झालीस भयभीत । वडे अन्न तत्प्राप्त्यर्थ । चक्षु दिधला म्यां आपुला ॥ १६७ ॥

Upari bole Goraksha-Naathu | Too kimartha jhaaleesa bhaya-bheetu | Vade anna tat-praaptyarthu | Chakshu didhalaa myaa aapulaa ||

Ovee 168

तरी तूं भयभीत न होई सकळ । स्वकरीं माझें विराजे बुबुळ । येरी म्हणे तपस्वी स्नेहाळ । कृपा करीं मजवरी ॥ १६८ ॥

Taree too bhaya-bheeta na hoee sakalu | Sva-kareen maajhe viraaje bubulu | Yeree mhane tapasvee snehaalu | Kripaa karee maja-varee ||

Ovee 169

इतुकें देऊनि मातें दान । बुबुळासहित नेईजे अन्न । आपुलें कार्य संपादून । क्षमा वाढवीं आमुतें ॥ १६९ ॥

Ituke deuuni maate daanu | Bubulaa-sahita naeeje annu | Aapule kaarya sampaaduunu | Kshamaa vaadhavee aamute ||

Ovee 170

ऐसें ऐकूनि गोरक्षनाथ । म्हणे तूं न होई भयभीत । बुबुळासह वडे अन्नातें । घेऊनियां चालिलो ॥ १७० ॥

Aise aikuuni Goraksha-Naathu | Mhane too na hoee bhaya-bheetu | Bubulaa-saha vade annaate | Gheuuniyaa chaalilo ||

Ovee 171

चक्षूसी आडवोनि पदर । जावोनि उभा राहिला गुरुसमोर । वाचे बोले नम्रोत्तर । इच्छा पूर्ण करा जी ॥ १७१ ॥

Chakshoo-see aadavoni padaru | Jaavoni ubhaa raahilaa Guru-samoru | Vaache bole namrottaru | Ichchhaa poorna karaa jee ||

Ovee 172

परी तो कनवाळु मच्छिंद्रनाथ । सच्छिष्याचें मुख पाहत । तंव वसनपदर चक्षूवरतें । घेऊनियां मिरवला ॥ १७२ ॥

Paree toh kanavaalu Machchindra-Naathu | Sachchishyaachen mukha paahatu | Tava vasana-padara chakshoo-varate | Gheuuniyaa miravalaa ||

Ovee 173

तें पाहूनि चक्षुवसन । म्हणे चक्षू झांकिला केवीं वसनें । येरु म्हणे उगेच करुन । चक्षु वसनें धरियेला ॥ १७३ ॥

Tey paahuuni chakshu-vasanu | Mhane chakshoo jhaankilaa kevee vasanen | Yeru mhane ugecha karunu | Chakshu vasanen dhariyelaa ||

Ovee 174

मनांत कल्पी गोरक्षनाथ । जरी मी यातें करीं श्रुत । तरीं धिक्करुनि वडे अन्नासहित । दुःखप्रवाहीं मिरवेल ॥ १७४ ॥

Manaanta kalpee Goraksha-Naathu | Jaree mee yaate karee shrutu | Tareen dhikkaruni vade annaa-sahitu | Dukha-pravaaheen miravelu ||

Ovee 175

जेसा श्रावणाचा अंतकाळ । ऐकतां न सेविती वृद्ध तेथें केवळ । तन्न्यायें येथें केवळ । दुःखसरिता लोटेल ॥ १७५ ॥

Jaisaa Shraavanaachaa anta-kaalu | Aikataa na sevitee vriddha tethe kevalu | Tannyaayen yethe kevalu | Dukha-saritaa lotelu ||

Ovee 176

म्हणूनि पुसतां गुरुंनीं वचन । बोले श्रीगुरुतें गौप्य धरुन । सहजस्थिती चक्षुवसन । धरिलें असें महाराजा ॥ १७६ ॥

Mhanuni pusataa Guru-neen vachanu | Bole Shree-Guru-tey gaupya dharunu | Sahaja-sthitee chakshu-vasanu | Dharile asen Mahaaraajaa ||

Ovee 177

येरु म्हणे बा मुखकमळा । प्रत्यक्ष पाहूं दे माझिया डोळां । येरु म्हणे गुरुस्नेहाळा । भोजन झालिया दाखवीन ॥ १७७ ॥

Yeru mhane baa mukha-kamalaa | Pratyaksha paahoo de maajhiyaa dolaa | Yeru mhane Guru-snehaalaa | Bhojana jhaaliyaa daakhaveenu ||

Ovee 178

मी तों असतां सहजस्थिती । कीं परी उगलाच नयन केउतगती । ठणका उठला चक्षुप्रती । आला की काय कळेना ॥ १७८ ॥

Mee toh asataa sahaja-sthitee | Kee paree ugalaacha nayana keutagatee | Thankaa uthalaa chakshu-pratee | Aalaa kee kaaya kalenaa ||

Ovee 179

तरी तें दावूनि चक्षुद्वार । परम दिसेल अपवित्र । किळस बाधील भोजनोत्तर । चक्षु पहावा महाराजा ॥ १७९ ॥

Taree tey daavuuni chakshu-dvaaru | Parama disela apavitru | Kilasa baadheela bhojana-uttaru | Chakshu pahaavaa Mahaaraajaa ||

Ovee 180

येरु म्हणे बा न घडे ऐसें । आधीं पाहुनि तव मुखास । नंतर सारुं भोजनास । दुःख तुझें हरोनियां ॥ १८० ॥

Yeru mhane baa na ghade aisen | Aadheen paahuni tava mukhaasu | Nantara saaroo bhojanaasu | Dukha tujhen haroniyaa ||

Ovee 181

जरी तूं करिसी अनमान । तरी प्रत्यक्ष गोमांसमान । मानीन हें अन्न निश्वय जाण । चक्षु आधीं दावी कां ॥ १८१ ॥

Jaree too karisee anamaanu | Taree pratyaksha go-maasa-maanu | Maaneena hey anna nishvaya jaanu | Chakshu aadheen daavee kaa ||

Ovee 182

ऐसें ऐकतां निर्वाणवचन । गोरक्ष बोले श्रीगुरु कारण । कीं मागूं गेलों वडेअन्न । कथा झाली ती ऐका ॥ १८२ ॥

Aise aikataa nirvaana-vachanu | Goraksha bole Shree-Guru kaarana | Kee maagu gelo vade-annu | Kathaa jhaalee tee aikaa ||

Ovee 183

जया घरीं वडेअन्न । तेथील सद्भक्ति आहे कामिन । तिनोंचे प्रथम दिधलें अन्न । मागूनि गेलों दुसर्‍यानें ॥ १८३ ॥

Jayaa ghareen vade-annu | Tetheela sad-bhakti aahe kaaminu | Tinoche prathama didhale annu | Maaguuni gelo dusaryaane ||

Ovee 184

तुमची इच्छा काम दावून । म्यां मागितले बडेअन्न । तंव ती बोलली मजकारण । गुरुभक्त म्हणविसी ॥ १८४ ॥

Tumachee ichchhaa kaama daavuunu | Myaa maagitale bade-annu | Tava tee bolalee maja-kaaranu | Guru-bhakta mhanavisee ||

Ovee 185

तरी तूं काढूनि देई डोळा । मग वडे देईन बाळा । ऐसे बोलतां तर्जनी बुबुळा । खोवूनियां काढिलें ॥ १८५ ॥

Taree too kaadhuuni daee dolaa | Maga vade daeena baalaa | Aise bolataa tarjanee bubulaa | Khovooniyaa kaadhile ||

Ovee 186

तरी हा अन्याय घालूनि पोटीं । मातें करावी कृपादृष्टी । ऐसें ऐकतां तपोजेठी । परम चित्तीं तोषला ॥ १८६ ॥

Taree haa anyaaya ghaaluuni potee | Maate karaavee kripaa-drishtee | Aise aikataa Tapojethee | Parama chittee toshalaa ||

Ovee 187

मग चक्षुरद्वाराहूनि वसन । हस्तें काढी मछिंद्रनंदन । तो रुधिरप्रवाह अति दारुण । चक्षुद्वारा येतसे ॥ १८७ ॥

Maga chakshura-dvaaraa-hooni vasanu | Hasten kaadhee Machchindra-nandanu | Toh rudhira-pravaaha ati daarunu | Chakshu-dvaaraa yetase ||

Ovee 188

मग बोले मच्द्रिनंदन त्यातें । बुबुळ कोठें सांग मातें । येरु काढूनि स्वहस्तें । गुरुनाथा दर्शवी ॥ १८८ ॥

Maga bole Machchindra-nandana tyaate | Bubula kothe saanga maate | Yeru kaadhuuni sva-hasten | Guru-Naathaa darshavee ||

Ovee 189

मग तो प्रतापी योगद्रुम । मंत्रसंजीवनी आराधोनि नेम । सवितातेज बुबुळधामी । मंत्रप्रयोगी स्थापिलें ॥ १८९ ॥

Maga toh prataapee Yoga-drumu | Mantra-sanjeevanee aaraadhoni nemu | Savitaa-teja bubula-dhaamee | Mantra-prayogee sthaapile ||

Ovee 190

पूर्णमंत्राचा होतां पाठ । बुबुळ संचरले चक्षुकपाट । मग पूर्वस्थितीहूनि अचाट । तेजालागीं मिरवलें ॥ १९० ॥

Poorna-mantraachaa hotaa paathu | Bubula sancharale chakshu-kapaatu | Maga poorva-sthitee-hooni achaatu | Tejaa-laagee miravale ||

Ovee 191

मग अंकीं येऊनि गोरक्षनाथ । स्वकरें मुख कुरवाळीत । म्हणे धन्य धन्य बा महिंत । तूंचि एक सच्छिष्य ॥ १९१ ॥

Maga ankee yeuuni Goraksha-Naathu | Sva-karen mukha kuravaaleetu | Mhane dhanya dhanya baa mahitu | Toonchi eka sachchishyu ||

Ovee 192

मग त्यासी घेऊनि अंकावरी । सच्छिष्यासह भोजन करी । परी धैर्यशक्तींची अपार लहरी । मच्छिंद्रदेहीं मिरवतसे ॥ १९२ ॥

Maga tyaasee gheuuni ankaa-varee | Sachchishyaa-saha bhojana karee | Paree dhairya-shakteenchi apaara laharee | Machchindra-deheen miravatase ||

Ovee 193

झालिया सांगोपांग भोजन । गोक्षरकासी बोले मच्छिंद्र जाण । बा रे तव भक्ति पाहून । परम चित्तीं संतोषलों ॥ १९३ ॥

Jhaaliyaa saango-paanga bhojanu | Goksharakaasee bole Machchindra jaanu | Baa re tava bhakti paahuunu | Parama chittee santoshalo ||

Ovee 194

तरी मजपासींचें विद्याधन । हदयीं साठवीं ठेवून । मग अस्त्रविद्या दत्तात्रेयदेणे । सकळ तूते निरोपीन ॥ १९४ ॥

Taree maja-paaseenchen vidyaa-dhanu | Hrudayee saathavee thevuunu | Maga astra-vidyaa Dattaatreya-dene | Sakala toote niropinu ||

Ovee 195

कवित्वविद्या साबरी सबळ । तीही विद्या अर्पिली सकळ । एक मास करुनि वस्तीस्थळ । विद्येचा अभ्यास केला पैं ॥ १९५ ॥

Kavitva-vidyaa saabaree sabalu | Teehee vidyaa arpilee sakalu | Eka maasa karuni vasti-sthalu | Vidyechaa abhyaasa kelaa pai ||

Ovee 196

असो आतां निरुपण । पुढले अध्य़ायीं धुंडीनंदन । मालू सांगेल श्रोत्यांकारण । नरहरिप्रसादेंकरुनियां ॥ १९६ ॥

Aso aataa nirupanu | Pudhale adhyaayee Dhundee-nandanu | Maaluu saangel shrotayaa-kaaranu | Narahari-prasaaden-karuniyaa ||

Ovee 197

स्वस्ति श्रीभक्तिकथासार । स्मंत गोरक्षकाव्य किमयागार । सदा परिसोत भाविक चतुर । नवाध्याय गोड हा ॥ १९७ ॥

Swasti Shree-bhakti-kathaa-saaru | Samata Goraksha-kaavya kimayaagaaru | Sadaa parisota bhaavika chaturu | Navamadhyaaya goda haa || श्रीकृष्णार्पणमस्तु । श्रीदत्तात्रेयार्पणमस्तु । Shri Krishnarpanamastu | Shri Dattatreyarpanamastu इति श्रीनवनाथभक्तिसार नवमाध्याय संपूर्ण । Iti Shri Navnath Bhaktisar Navam Adhyaya Sampurnah